Zoologie. De Rhinocerote hichorhno. 369 
mis, distinctissimis pertusa appareat. [Interdum quoque inter tubulos cor- 
puscula propria stellulata (ib. fig. 8 y, y, y), cellulas sic dictas stellatas 
ossium aemulantia, in singulis coronae molarium locis inveniuntur. — Quoad 
decursum tubuli in radicibus horizontales, in radicum origine et coronae basi 
subperpendiculares, in coronae media parte autem perpendiculares, inde a 
partibus dentium centralibus, cavitate radicali repraesentatis, ad periphe- 
riam discurrunt. 
Vitrea substantia Tab. XII. A fig. 1, 2, 5 v) dentis coronam ambiens et 
valles earumque appendices supra fusius (Libr. IL. Cap. V. (.3 ad 6 et (. 9) 
descriptas vestiens, massam ossea substantia duriorem, candidiorem et fragi- 
liorem sistit et e corpusculis majoribus, oblongis, fibras aemulantibus, quo- 
rum duodecim vel plures lineae spatium explent et ‘/, ad 1” longitudinem 
offerunt, componitur. Corpuscula vel simplicia, vel partita, plerumque sensu 
subobliquo substantiae osseae coronae inserta conspiciuntur. Externa sub- 
stantiae vitreae facies remoto caemento plicas minimas; impressionibus elon- 
gatis brevioribus, longioribus vel subrotundis interruptas, vel, praesertim in 
coronae basi, lineas elevatas, undulatas, subdenticulatas praebet. Interna sub- 
stantiae vitreae facies eminentias plicatas, elongatas, reticulatim conjunctas, 
impressionibus longitudinalibus munitas (ib. fig. 5 a) marifestat. 
Singulae particulae seu fibrae substantiae vitreae (ib. fig. 12, 13, 1%) 
e corpusculis linearibus vel subtetragono-oblongis vel prismaticis, iterum e 
particulis minoribus vel minimis (1# a) tetragonis vel alius figurae compo- 
sitis formantur. 
Corpuscula seu fibrae vitream dentium substantiam constituentia ab os- 
seae substantiae tubulis massa interposita cellulosa vel linea obscuriore vel 
pallidiore interjecta, ut in aliorum animalium dentibus, haud sejunguntur, 
sed potius ossei tubuli (ib. fig. 10 o) inter bases seu terminos radicales 
fibrarum vitreae substantiae (ib. yrr) intrant easque circumdant. 
Mém. Sc. nat. Tom. F. 47 
