370 BRANDT Zoologie. 
Caementum (Tab. XII. À fig. 1, 2, 5 z) non solum dentis radices et 
coronae parietes externos strati plus minusve tenuis, Ÿ, vel ‘/, lineae vel 
majorem crassitiem offerentis (ib. fig. 1, 2, 5, z) in radicibus tenuioris, in 
corona crassioris forma obducit, sed etiam strati processulos crassos, peculiares 
plus minusve insignes (ib. fig. 1, 2 z') exhibentis forma coronae vallium 
et sinuum vitream substantiam obtegit eorumque cavitates plus (fig. 2) mi- 
nusve (fig. 1) explet. 
Caementum quoad microscopicam texturam (cf. fig. 15, 15 a et 16) à 
substantia ossea (cf, fig. 7 — 10) in universum haud recedit; e tubulis plus 
minusve fasciculatis et undulato-crispatis vel submoniliformibus enim pariter 
componitur. 
Capur VII. 
De Rhinocerotis tichorhini craniorum singularumque partium 
eorum varlationibus. 
Cranïi, utpote corporis partis organa animalium altioris vitae gradationis 
conditiones praebentia foventis, structura a Zoologis partem scientiae syste- 
maticam tractantibus maximi omni jure semper est considerata, etiamsi 
haud raro singuli cran vel nonnullorum inspectione niterentur. Haud parvi 
igitur accuratior quaestionis disquisitio aestimanda videtur, num, si unius 
ejusdemque speciei magna craniorum copia comparari potest, quod perpaucis 
naturae scrutatoribus hucusque contigit, ad unum omnia eandem figuram 
easdemque dimensionum generalium et specialium rationes, nec non ossium 
singulorum et cavitatum foraminumque ab ipsis compositorum formas offe- 
rant. Haud infitiari omnino possumus, hujusmodi disquisitiones difficultati- 
bus pluribus aequo jure respiciendis laborare. Probandum enim primo loco 
erit, crania re vera quidem ejusdem speciei esse, deinde vero etiam variae 
differentiae aetati et sexui vel typo influxibus externis alienato forsan tri- 
