374 BRANDT. Zoologie. 
riore pone molarem ultimum, sed interdum etiam posteriori ejus dimidio 
oppositae apparent. 
Arcuum orbitalium anterior margo plerumque quidem supra molarem 
ultimum, interdum tamen pone eum conspicitur. 
Marginis orbitalis tubercula et eminentiae, porro intermaxillarium, nec non 
septi narium aliorumque ossium magnitudo pariter variat. 
Excisura mentalis mandibulae inferior vel ante vel pone molarem secun- 
dum observatur. 
Quoad dentes, ut supra fusius ostendimus, non solum variationes frequen- 
tissimae e varlis circumstantiis, e. c. ab usu et aetate derivandae, quoad 
magnitudinem occurrunt, sed etiam singuli molares partium singularum ipsos 
componentium forma, nominatim fossularum et plicarum praesentia, haud raro 
valde differunt. Dentes molares igitur quoad volumen et figuram pariter 
partibus variationi obnoxüs erunt adnumerandi. 
Quae modo de Rhinocerotis cranii ejusque singularum partium (ossium, 
dentium etc.) variationibus, in descriptione nostra ampliore (Lib. 11.) fusius 
expositis, innuimus factis accuratius perpensis satis luculenter apparet spe- 
cies novas, aliis jam propositis affines secundum singula fragmenta aliqua 
varietatis specie summa adhibita cautione tantum proponi posse methodum- 
que a Palaeonthologis longe plurimis hucusque adhibitam vario modo esse 
mutandam. Recte igitur Blainvillius mammalium fossilium species nu- 
merosissimas et inter ipsas etiam plures generis Rhinocerotis formas con- 
junxisse mihi videtur, etiamsi, ut alio loco demonstrabo, principüs ab ipso 
sequutis, quibus conjunctiones frequentissime nituntur, saepissime annuere 
minime possim. 
