380 DRAAYNT DETS Zoologie. 
In universum tamen cum Owenio Illustrissimo in exhibendis et propo- 
nendis characteribus osteologicis methodum Cuvieri potius quan Blain- 
villii sequutus sum, singularum enim specierum qualitates quam maxime 
completae et relationes maxime naturales (affinitates) e variis qualitatibus 
derivandae, notarum quam maxime numerosarum comparatione niti tantum 
possunt, secundum principium summum cujusvis classificationis bonae, qubi 
plurima nitent» Singulas notas, quae magis essentiales videntur, eligentes 
isque alias, haud raro proprio arbitrio, inde derivatas subjungentes classifi- 
cationis principia omnino magis generalia et philosophica (magis physiologica 
ut parum commode dixerunt) sequimur. 
Inveniuntur revera notarum haud paucae, quae nexum naturalem prae- 
bent eamque ob causam e principio seu nota quadam peculiari derivari pos- 
sent. Tale autem principium saepissime vacillat. Haud raro enim accidit, 
ut alia quoque principi explicatio, imo adeo interdum principium contrarium, 
admitti possit. Non omnes praeterea notae, vix tamen minoris momenti fa- 
ciendae, majoris momenti notis pro hodiernae scientiae statu strenue sub- 
Jungi et e principio generali argumentis certis innixo derivari vel in 
nexum naturalem conditionalem conjungi valent. 
Blainvillius exempli causa (Ostéogr. Rhinoceros p. 102 et p. 174) 
Rhinocerotis tichorhini cranii characteres proponens, exceptis dentium quali- 
tatibus, omnes characteres essentiales cranii (occipitis squamam supra 
condylos postice elongatam, meatus auditorios obliquos, septum narium os- 
seum, foramina incisiva duplicia etc.) nominatim formam elongatam cranti 
generalem, quas quidem notas haud specificas esse contra Cu vierum affert, 
characteri suo generali ïi. e. summae cornuum evolutioni subjungit. 
Vir illustrissimus autem non satis respexisse videtur quod ipse p. { di- 
sertis verbis proposuit, cornua omnibus Rhinocerotum speciebus nec esse, nec 
fuisse peculiaria, quum in India forma ecornis a Lamare-Piquot relata in- 
veniatur et Rh. incisivus, ut Kaupius demonstravit et ipse meminit, ecornis 
