390 BNRV AN DT! Zoologie. 
ulnarum  Rossicarum (— 85” 4,6" mensurae pollicaris Parisinae) tribuit. 
ita ut in Rh. tichorhino, si mensuras ab Argunovio desumtas accuratas 
statueremus , altitudo ad longitudinem corporis — 65 : 85 — 1: 1“, fuisset, 
quae quidem altitudinis ratio non solum proportioni altitudinis ad longitu- 
dinem in speciebus supra commemoratis viventibus demonstratae, sed etiam 
Rhinocerotis tichorhini ossium extremititum brevinm et crassium, truncum 
pro corporis longitudine humiliorem prasbentium, qualitati parum responderet 
animalisque figuram nimis monstrésam redderet. Patarem igitur altitudinem, 
qualem Argunovio debemus, nimis magnam, non ab ipso humero ad pedum 
partem apicalem linea recta, sed vel inde ab humero in curvatura corporis 
laterum vel inde a capitis erecti summo ad terram esse intelligendam. 
Nihilominus tamen ex altitudinis proportione ab Argunovio data in 
universum forsan concludendum ipsius trunci (1. e exclusis pedibus dimensi) 
altitedinem haud parvam fuisse, quum capitis valde elongati et facie poste- 
riore (Tab. I fig. 4) altissimi, cornubus maximis muniti, affixio collum 
crassum et altum humerosque validos atque altos corporis proportionis na- 
turalis causa re vera postulaverit. Rhinoceros tichorhinus igitur truncum 
quidem per se consideratum satis altum habuisse, insimul vero, ob pedum 
ossa brevia et crassa, staturam humilem et torosam, forsan adeo quoad 
pedum brevitatem paulo humiliorem et torosiorem quam in speciebus viven- 
tibus Africanis, obtulisse videtur. 
Capitis inde a fronte sensim antrorsum declivis figara rostro labiis imsig- 
nibus munito, angustiore quam in speciebus africanis, sed latiore quam in Indi- 
cis species exstincta ab alüis, szmatrano forsan excepto, recessit. Oris angulr Rh. 
tichorhini pone narium aperturas, ut in simo, minus retrorsum elongati, oculi 
vero ab angulo oris remotiores quam in speciebus viventibus, nec non frontis 
superiori faciei minus occipiti vero magis approximali verisimiliter cernebantur. 
Cornuum duorum praesentia sumatrano et Rhinocerotibus africanis appropin- 
quabatur.  Cornua ceterum longe majora, praesertim longiora, quam in re- 
