Zoologie. De Rhinocerote tichorhno. 395 
cornuum binorum praesentiam et corium verrucis scutellisque destitutum, 
ex parte jam notum, Rhinoceros tichorhinus ‘Rhinoceroti africano, Keilloa et 
simo simillimus inveniebatur , ossibus intermaxillaribus, nec non epiphysi 
lamellari mandibulae vero cum speciebus Asiaticis majorem affinitatem 
praebuit, ita ut medium quodammodo inter Rhinocerotes Africanos et Asia- 
ticos tenuerit, Africanis tamen affinior apparuerit.  Septo narium osseo, 
canalibus incisivis osseis binis, limbo meatus auditorii posteriore parum 
prominente, ossibus nasalibus tetragonis, latioribus quam in ÂAsiaticis Rhi- 
nocerotum speciebus, angustioribus vero quam in Africanis, porro mola- 
rium superiorum ultimo fossulis coronae tribus profundis munito, nec 
non corio pilis fasciculatis densissime obsesso ceterum Rhinoceros tichorhinus 
a reliquis speciebus viventibus et fossilibus recessit.  Sectionis itaque pecu- 
liaris inter species dentibus incisoriis evolutis et abortientibus mediae 
notisque propriis instructae typum componere valet Tichorhinorum nomine 
forsan designandum. 
( 3. 
Rhinocerotis tichorhini morphologicae qualitates, quoad nexum 
cum Rhinocerotum fossilium et viventium patria spectatae. 
Rhinocerotis tichorhini characteres modo laudatos et reliquarum specierum 
fossilium et viventium morphologiam quoad singularum specierum geogra- 
phicam distributionem spectantes exinde facta quaedam memoratu digna, 
huc usque quidem ex parte saltem cognita, sed hoc ipso nexu nondum 
accuratius considerata et proposita redundare videntur. 
Nostris quidem temporibus, ut notum, Rhinocerotes depiles maxime ca- 
lidarum regionum Asiae insularumque majorum ei finitimarum, nec non Africae 
incolae merito tantum considerantur, ita quidem, ut terrae orientales (Asia cum 
insula Java et Sumatra) species dentibus incisivis evolutis, cornubus in univer- 
sum minoribus, plerumque simplicibus, nec non corio verrucis vel scutellis 
obsesso, terrae occidentales contra (Africa) species dentibus incisivis abortienti- 
Mém Sc. nat. Tom. F. 50 
