€ 
398 PUR AN DT. Zoologie. 
dum (Tab. XXII. Jig. 8), ostendit. Molares omnes, excepto antepenultimo 
lateris dextri, ultra medium jam detrito fossulasque tres in medio coronae 
substantia vitrea cinctas offerente, deperditi sunt, Ante ipsum huncce den- 
tem vero, in alveolo magno molaris junior (a, et ib. fig. a) angulatus in os palati 
dentibus normalibus multo magis intrans et ossi modo nominato parte sua 
coronali obversus, circiter 3” pollices longus, in medio 1°” 4°” latus (ib. 
fig. a) animadvertitur. — Lateris sinistri pars alveolaris, quae molarem an- 
tepenultimum fovebat, pariter molarem Jjuniorem , supra indicato similem, 
obtulisse videtur, quum fossa insigni seu rectius alveolo maximo, D lato, 
fossulis nonnullis impresso, ultra 1‘, profundo, in palatum osseum magis 
adhuc dente juniore lateris dextri continuato munita appareat. 
Capitis Wiluiensis molaris quartus sinistri lateris mandibulae reliquis 
humilior in duas partes, anteriorem, et posteriorem, forsan laesione fissus, in 
partibus apicalibus ultra coronae dimidium detritus in partibus radicalibus 
vero attenuatus fossulisque et eminentiis parvis inaequalibus numerosissimis, 
morbo exortis, ut videtur, inaequalis et quasi erosus et asper animadvertitur. 
APPENDIX III. 
Fabulae quaedam ad Rhinocerotis tichorhini cranium et 
cornua referendae. 
Partium externarum et internarum descriptio supra exhibita Rhinocerotis 
tüichorhini capitis historiam quodammodo incompletam sisteret, nisi quae de 
cranio et cornubus fabularunt paucis adhuc comprehendamus. 
Cranium prope flumen Tschikoïi repertum, saepius commemoratum (cf. 
Tab  nostram XII), pro Draconis capite miraculoso a plebe habitum fuisse in 
