Zoologie. Monographia Phaëthontum. 249 
paniam, igitur ultra 30 latitudinis borealis gradum conspicuit. Catesbyus 
(Carolin. Append. p. 14 ed. Edwards p. 114) aflert, Phaëthontes in insu- 
lis Bermudicis novem gradus à tropicis fere remotis nidificare. In insu- 
larum Antillarum vicinio frequentissime sunt visae. 
Si quaeritur de terris, in quibus re vera huc usque sunt observatae, 
Insulae Marquesas dictae, Insulae Societatis, Palmerstonii, Amicitiae, insulae 
Paschales et Sandwicenses ; porro insula Mauritius , Burbania , St. Helena, 
Ascension, nec non insulae Bermudenses et Antillicae, Insula Norfolk,et viciniae 
Novae Hollandiae sunt appellandae. In insulis Palmerstonii potissimum 
frequentissimae dicuntur. Singulae autem species et sejunctim et üsdem 
locis inveniebantur. In universum quidem haud ïta procul a terra vel ab 
insulis vel scopulis majoribus e mari prominentibus, in quibus noctem de- 
gunt, vel in rupestribus, vel adeo in arboribus Pelecanorum et Carbonum 
more sunt visae, quam ob causam etiam conspectus eorum signum quam- 
vis minus tutum terrae haud remotae consideratur. Haud raro enim plu- 
rium centenarum milliarium gallicarum (300 — 500 Lieues) distantia a 
terra in mari conspiciuntur (Feuillé Obsere. p. 170 et Pernetty Voy. 
IL p. 75). 
Si fatigati ante noctem ingruentem litora vel scopulos attingere ne- 
queunt, in aquam demissi pedum latorum ope tutum adjumentum invenire 
dicuntur (Labat Nouv. voy. aux isles de l'Amer. T. VI laudante Buffo- 
nio enlum p. 222. Interdum vero etiam referenté Lessonio, (Annal. d. 
seienc. nat. T. VI. p. 96) noctu supra naves in aëre pendentes animad- 
vertuntur. 
Rarius in naves incidunt, ita ut manibus adeo corripi possint (Mont- 
fraisier Hist. univ. d. voyages à Paris 1107 p. 17, teste Buffonio enl. 
p. 224). 
Volant celerrime atque continue, Diomedarum, Procellariarum et Tachy- 
petidum more magnoque vigore in altum eniti valent. Volatus autem 
32* 
