Zoologie. Monographia Phaëthontum. 261 
elongatae, latae, ultra medium ante apicem supra longitudinaliter cano-nigri- 
cantes, ipsa hac pictura in lateribus irregulariter albo subfaciatim interrupta, 
et aliae nonnullae, sicuti pénnae crissi laterales, fasciolis transversis, e canes- 
cente nigris notatae. Rectrices caudae candidae, omnes exceptis duabus me- 
dis, valde elongatis, scapis totis, excepto apice candido, supra atris; ‘infra 
albis. Mediae duae elongatae corpus longitudine longe superantes, pogoniis 
mollibus, subhorizontalibus, candidis, versus apicem modice angustatis, sed 
multo minus quam in Phaëthonte phoenicuro, scapis supra usque ad quar- 
tam vel tertiam longitudinis partem basi nigris, dein albis:: Pedes mediocres. 
Tibiae inferior pars calva, tarsi, palamatis basis et digiti usque ad primam 
tertiam partem, nec non hallux et palamatis pars inter hallucem et secun- 
dum digitum conspicua flavescentia, palamatis media et anterior pars, nec 
non digitorum reliquae duae tertiae partes atrae *). Ungues nigri, apice 
pallide brunnescentes. 
Mensurae. 
su! 
> 
A rostri apice ad caudae pennarum elongatarum apicem 2° 11° 
Rostri longitudo ab apice ad rictum 3” 1” 
Rostri ad frontem usque 2”, 31” 
A rostri apice ad caudae originem 1° 3” 6” 
Alarum longitudo a flexura ad apicem 1 
Caudae longitudo 1’ 8” 
Pennarum caudae elongatarum partis prominentis longitudo 1 4 
Tarsorum longitudo 1” 2” 
Longitudo digiti externi 1” 6” 
Longitudo digiti tertii 1” 8” 
") Buffonius pedes rubros appellit Edwardsium et Catesbyum, ut videtur, sequutus, 
qui aliam formam ante oculos habuisse videntur cf. infra. 
