Zoologie. Monographia Phaëthontum. 275 
Quamvis Lathamius pro specie peculiari habeat, equidem pro juniore ave 
potius putarem, cui quidem opinioni rectricum elongatarum defectus favere 
videtur. Si re vera pedes toti flavi sunt, tunc ad species supra allatas vix referri 
potest, quum juniores aves, ut e Phaëthontis flavirostris pullo supra accu- 
ratius descripto apparere videtur, pedum colore ab adultis haud differant. *) 
TABULARUM INTERPRETATIO. 
TABULA I. 
Figura 1 Phaëthon phoenicurus adultus quarta magnitudinis naturalis 
parte depictus. 
Figura 2. Phaëthon phoenicurus junior eadem magnitudine. 
TABULA IL. 
Phaëthon aethereus quarta magnitudinis naturalis parte pictus. 
TABULA IL. 
Figura 1 Phaëthontem flavirostrem adultum colore fuscescente-aurantio 
baud irroratum, tertia magnitudinis naturalis parte sistit, figura 2 autem 
pullum ejus ostendit. 
hs 
(*) Qui sequuntur libros a Sloanio, À Voyage to Jamaica p.22 laudatos, in quibus Phaethon- 
tum fit mentio, consultare non potui: Haklut Part. II. P- 767; Du Tertre Hist. d Ant. p. 
276; Col. fig. 29; Oviedo Hist. gen. Lib. XIF c. 1; Ramnus fol. 161, Rochefurt-p. 165; Davis 
apud Purchas 133. — Inter auctores, qui de Phaéthontibas scripserunt, laudatur etiam Ældro- 
randus Ornithol, Lib. XX P. 84%, sed sola figura ejus Rabos de Jancos cauda juncea Phaëthon- 
tis formam specifice hau 1 definiendam sistit, altera vero, quam pari modo Phaëthontem vulgo 
considerant, scilicet quam ÆRabos forcados cauda bifurcuta appellat, Sternae speciem potius exhi- 
bere videtur. 
s5° 
