Botanique. Ériocaulons du Brésil. 29 
Eriocaulon flavescens. ‘Tab. XXXV. 
Acaule pubescens ; foliis lineari-lanceolatis subfalcatis nitentibus, pe- 
dunculis aggregatis, vaginis insignibus, apice lacinulatis. — Synopsis N°. 33. 
Planta circiter 10 pollices alta. 
Radix fibrosa; fibrillae teretiusculae, subsimplices, albidae. 
Caulis epigaeus nullus; rhizoma contractum, breve. 
Folia caespitosa, erecta, e bàsidilatatà lineari-lanceolata , acuminata . obtu 
siuscula , plana, subfalcata, utrinque pilis mollibus albis pubescentia, 
dein calva et punctulata, longitudinaliter striata, 3 —5 pollices longa, 
tres lineas et quod excedit medio lata, basi lanâ albidà dense cincta. 
Pedunculi aggregati, erecti, rigidi, subteretes , lineis prominentibus striati, 
pube rariore adspersi, 6 — 10 pollices longi. 
Vaginae insignes, folia aequantes 1. saepius superantes, laxac, pu- 
bescentes, apice oblique fissae, saepius lacinulatae. 
Capitula parva, 3 lineas longa, obconica, demum subhemisphaerica. 
Squamae involucrantes exteriores in plures series imbricatim dis 
positae, ovatae 1. ovato-lanceolatae, toto dorso pilosae , pilis longiusculis 
aureo-flavicantibus ciliatae, fuscescentes. ù 
Flores nondum satis evoluti, pro descriptione non sufficiunt. 
Habitat in humidis montis Itacolumi. Floret Augusto. 
Explicatio Tabulae XX XV. 
1) Squama involueri, lente aucta. 
