10 
ISCHARUM Blume, 
(Diar. Sect. IL. Orientalia sive Ischara. Rumphia. I, p. 114. t. 29. 1835). 
Spatha marcescens; tubus ventricosus, ima basi tantum connatus; faux constricta; lamina 
lanceolata, recurvata. 
Spadix androgynus, liber, crassulus, spatha paulo longior; spica feminea contracta, ab 
antherarum contiguarum spica parte neutra remota, rhachi basi dilatata; organa 
neutra infra antheras tantum sparsa; appendix crasse-subulata, erecta. 
Floseuli nudi; masculi: antherae sessiles, compressulae, horizontaliter exsertae; connectivum 
tenue, vix prominulum; loculi oppositi, vertice poris oblongis vel rimulis tandem con- 
fluentibus aperientes, antheram bivalvem mentientes; feminei: ovarium uniloculare; 
stylus ex ovario abrupte-exsertus, subulato-cylindricus; stigma hemisphaericum ; placenta 
in fundo ovarii, subexcentrica, obsoleta, uniovulata; funiculus indistinctus, vix ullus; 
ovulum (solitarium) erectum, orthotropum, lagenaeforme, micropyle tholispectante ; 
neutri sparsi, patentes vel patentissimi , subulati, longuli vel obsoleti. 
Fructus 
Semen 
Habitus. Herbae humiles. Tuber rotundatum. Vaginae plures, Folia 4 — 5; lamina elliptico 
vel lanceolato-oblonga in petiolum longum decurrentia. Pedunculus brevis. Spatha ante 
subexserto, escam sordide - -atropurpurea. Spadix com. 
folia producta, tubo e terra 
livide- purpureus; Septembre florens. 
Synonym a Biarum Schott (olim), Biarum sectio Ischarum Blume. 
G aphica. Asiae mediterraneae, Boeotiae, Hispaniae australis et Africae borealis occidentalis 
eogr : 
incola. 
Etymologia. Nomen ex antiquitate transgressum. 
