ET 
a: . BISCUTELLA APULA. | 
B. siliculis pube minima disco et margine scabris, foliis lanceolatis serratis , 
«caule folioso. 
B. apula, Lin. mant. 255. Wild. spec. 3, p- 473. Lam. Illust,, t. 560, f. 1. non 
Lam. Dict. — B. didyma. Lin. spec. 2, p. 911. 
Hab. in Italia ( Lin.) © ( v. v.) ; € 
16. BISCUTELLA. LEIOCARPA. a à 
B. siliculis glabris lævibus, foliis Gud serratis , caule folioso hirto. 
B. apula. Gærtn. fruct, 2, p. 279, t. 141 , non Lin. 
Hab. in Oriente. © (v. s. 
— B. apulæ nimis affinis; habitu; foliatione et riesi huic similis, sed di- 
versa videtur fructu etiam nascente glaberr io nec pube minuta scabro. — Ico- 
nes Lamarckii ( TIl. , t. 560, f. 1) optime habitum et Gærineri (t. 141) fructum 
nostre speciei exhil t. — Olim in horto Parisiensi culta sub nomine B. orien- 
LI 
talis, unde habitaffonis indicationém deduxi. 
T T Perennes. 
217; BISCUTELLA MONTANA. : e 
B. siliculis glabris levibus, foliis ovatis dentatis tomentosis. 
B. montana. Cav. ic. 2, p. 59, t. 177. * id. spec. 3, p. 475. 
- Hab. in altioribus regni Valentini montibus. ( Cav. yr. 
18. BISCUTELLA OBOVATA. 
B. siliculis glabris levibus, foliis subradicalibus ais i in petiolum atte- 
nuatis grosse dentatis glabriusculis. 
B. obovata. Hort. Paris. i 
Species similis E. montanæ sed differre videtur radice annua nec perenni, 
foliis erectiuseulis nec patentibus, glaliipsculis nec tomentosis. Pili rari in 
paginis et in marginibus' foliorum. 
19. BiscUTELLA LÆVIGATA. E 
y B. siliculis glabris lævibus, foliis plerumque radicalibus E subintegris 
| in petiolum attenuatis, caulinis sublinearibus sessilibus integris. 
B. lævigata. Lin. mant. 255. Jacq. austr., t. 359. Lam. Dict. 3, p. 618. * JF ild. 
spec. 3, p. 474. FI. fr. 4, p. 689. * Syn., n. 4209. Je. gali, rar., p. 11,t. 38. — 
B. didyma. Scop. carn, , n. 805. —Cly peola didyma. Crantz, austr. , p. 20. — Hall. 
hely. , n. 501. * 
38* 
D HISTOIRE NATURELLE. eh 
