262 



indeholdt det indtørrede Dyr, saa at jeg har kunnnt undersøge 

 saavel Operculet som Radula. Jeg tror herefter at maatte opstille 

 denne Form som Typen for en ny Art, som synes at komme nær- 

 mest B. finmarchianum, fra hvilken den dog bestemt skiller sig 

 saavel ved Skallens Form og Sknlptur som ved Radulas Bevæbning. 



180. Buccimim finmarchianum, Verkriizen. 



a. forma typica (Tab. 13, fig. 10). 



Testa minus solida, pallide flavescens vel dilute fusco-rufescens, fasciis plerumqe 

 nonnuUis spiralibus, anguatis, regularitet interruptis vel alternatim fusco et albido 

 coloratis ad suturam et basin ornata, forma conieo-ovata, spira leviter producta, 

 acuminata, anfractibus 7 — 8 æqvaliter convexis, ultimo sat dilatato spira duplo lon- 

 giore, sutura profunde impressa, apertura rotundato-ovata, sat expansa, dimidiam fere 

 testæ longitudinem æqvante, labro externo leviter incrassato æqvaliter "arcuato, inferne 

 ultra apicem columellæ protracto. * Superficies lævissima, glabra, nitida, plicis longi- 

 tudinalibus nuUis, lineis tamen spiralibus tenuissimis, æqvalibus, in spira ipagis di- 

 stinctis obducta, epidermidc tenui, lævi. Operculum haud magnum, regulariter 

 ovato-ellipticum, dimidia apertura vix longius, nucleo excentrico. Long. SS""". 



b. var. attenuata (Tab. 25, fig. 3). 



Testa multo magis elongata, conico- acuminata, flavescens flammulis irregularibus 

 fuscatis variegata, spira valde producta et attenuata, anfractibus æqvaliter convexis 

 ultimo haud multo dilatato % eirciter testæ longitudinis occupante, apertura parum 

 expansa, labro externo tenuissimo leviter modo arcuato. Long. 58""". 



c. var. scalaris (Tab. 25, fig. 4). 



Testa uniformiter fusco-rufescens fasciis vel raaculis nullis, uonoidea, spira pro- 

 ducta, crassiuscula, anfractibus tumidulis, fere scalariformibus, medio leviter appla- 

 natis, ad suturam subito valde arcuatis, ultimo spira fere duplo longiore, apertura 

 parva, labro externo tenuissimo inferne vix ultra apicem columellæ protracto, striis 

 spiralibus nonnullis ceteris magis prominulis fere carinæformibus. Long. usqve ad 65™"". 



Dentes radulæ: 3.4.3. 



Denne smukke af Verkriizen først som selvstændig Art be- 

 skrevne Form synes at være temmelig hyppig ved Finmarkens 

 Kyster paa større Dyb, 50—100 F. Min Fader har for mange Aar 

 siden tåget den ved Vadsø, men henførte den urigtigt til B. 



