AD LEGEM ACILIAM DE PECVNIIS REPETVNDIS, LATAM 
ANNO AB VRBE CONDITA 631° VEL 632°. 
COMMENTATIO LECTA IN CONSESSV ACADEMIAE REGIAE BEROLINENSIS 
DIE 11. MENSIS IVLII ANNI 1861 
AB 
ADOLFO FRIDERICO RVDORFFIO 
AVCTORE. 
| veteris illius pecuniarum repetundarum legis interpretationem, 
quam legem, more potius quam iure, Serviliam appellare consuevimus, de 
propositi et instituti ratione praedicendum esse iudico. 
Igitur quum ante hos triginta septem annos iuvenis Berolinum studio- 
rum causa venissem ibique in Olementis Klenzii disciplinam primum, mox 
familiaritatem me applicuissem, in hospitali viri domo acceptus benignis- 
sime, quotidie fere interfui studiis, in quibus tum non modo occupatissimus 
ille, sed tantum non totus erat. Versabatur enim in componendis illis se- 
ptem fragmentis aheneae tabulae, cuius in parte adversa lex, quam dixi, pe- 
cuniarum repetundarum, in aversa vero agraria lex scripta exstat antiquitus. 
Neque tanto studio ac fervori defuit eventus. Nam recta fragmentorum, 
superiorum certe inter se et inferiorum inter se, accommodatio processit, 
quam potuit prosperrime. Ac superiora quidem intellego duo illa ultrata, 
quae novissimus editor, Theodorus Mommsenius, dextratum A, sinistratum 
B littera significavit. Inferiora contra dico citrata, quorum quod ad oram 
tabulae usque sinistram porrigitur, E litteram, quod huic proximum atque 
etiam coniunctum fuerat, nunc vero deperditum est, C litteram, quod deni- 
que, modico ab hoc hiatu separatum, dextrorsum abit, D litteram ab eodem 
editore et interprete notam accepit. Jam ut A illud Ritschelii tabulae 
XXV“, BXXII®, OXXV“, D XXIV“ respondere manifestum sit. Ne- 
que vero in coniungendis tabulae fragmentis acquiescendum sibi Klenzius 
putavit, sed etiam deperdita pleraque in integrum restituere conatus fuit. 
Fff2 
