412  Ruponrrr: Ad legem Aciliam de pecuniis repetundis, latam 
Ita biennio post typis impressa prodibant ‚fragmenta’ illa ‚legis Serviliae 
repetundarum’, nulli tum peritorum hominum non pergratum munus et 
acceptissimum. 
Quin etiam agrariae legis in postico eiusdem tabulae latere scriptae 
editio in votis semper ac proposito prineipi repetundarum formae editori 
remansit. Quam quum ei fortuna invidisset, equidem viri erga me benevo- 
lentissimi, praematura morte intercepti, hoc deberi memoriae ratus, ani- 
mum sine mora induxi alteram hanc incepti ab eo laboris partem, quoad 
eius facere possem, ad finem quendam usque perducere. Defuncto itaque 
ante hos viginti tres annos Klenzio absolvi tempore brevissimo quam et seor- 
sum edidi et in ephemeridibus iuris historieis publiei iuris feci, de lege 
‚Thoria’ agraria commentationem: nondum enim tum mihi probatum fue- 
rat, ne hanc quidem legem suo nomine appellatam, sed alii cuidam, quam 
Sp. Thorio, tribuno plebis adseribendam esse. 
Quamquam ne illud quidem me ab initio praeterüt, quae Klenzius 
bellissime sane orsus fuerat, verum nimio, opinor, perficiendi studio absol- 
verat festinantius, ea quo aequabilius ad finem usque pertractarentur, la- 
minas denuo inspieciendas ac describendas, rubricas spatia lacunas hiatus 
accuratius, quam in ‚fragmentis suis minoribus incertisve’ Klenzius fecerat, 
distinguendas, denique sartis teetis exigendis ubique secundas easque acer- 
rimas curas impendendas esse. Nihilo tamen secius egomet ipse quominus 
‚Serviliae’ suae legi retractandae manum inicerem, retinebar adhuc quadam 
verecundia. Qua religione nunc demum liberatus sum, post ea quam Theo- 
dorus Mommsenius inter inscriptiones latinas auspieiis academiae regiae Bero- 
linensis editas n. 198. I pag. 40-72 ‚legem repetundarum a.u. c. DCXXXI 
vel DEXXXI’ proposuit, eandemque praefatione, forma aeri incisa, qua 
fragmentorum situs litterarumque tam exstantium quam deperditarum nume- 
rus significatur, enarratione, adnotatione illustravit. Is enim inscriptiones 
quatuor laminarum, quae hodieque exstant (exstat vero laminae A pars su- 
perior, exstant Jaminae BC D), ad tabulas Ritschelianas XXIII XXIV XXV 
suaque enotata ex ipsis tabulis Neapoli et Vindobonae facta exegit. Deper- 
ditorum fragmentorum, hoc est laminae A partis inferioris exemplum Ma- 
zochianum, laminae E exemplum Ursinianum, illud quidem cum suis naevis 
accurate imitari visum fuit. Praeterea superiores lamellas A B cum inferio- 
ribus C ED novissimus idem editor rectius quam anterior coniunxit. Quum 
