414  Rupvonrrr: Ad legem Aciliam de pecunüs repetundis, latam 
magis quam illustrant eaque in legem inferunt, quae ut vera sint, tamen 
in lege ita scripta fuisse nullo ex ea ipsa petito argumento demonstrare pos- 
sint. Similiter raro in eo elaboravi, ut verba ipsa recuperarem — hoc enim 
quam sit plerumque vanum, vere prudentes non ignorant, sed hoc volui, 
ne speciosa supplementorum et plenitudine et sollemnitate lectorem minus 
peritum quodammodo fallerem, sententiarum tamen ordinem qui fuerit 
breviore quam commentariis adscriptis fieri potuit ratione significarem. In 
supplementis quae a prioribus accepi, maxime Klenzio Rudorffio Huschkio, 
quid cui debeatur, in gravioribus tantummodo monui; nam in hoc genere 
minimum quodque inventum ad suum auctorem revocare et infinitum est ne- 
que satis conciliatur cum horum studiorum gravitate virorumque illorum ipso- 
rum non talibus minuüis indiga auctoritate. Denique quantum fieri potuit 
cavi, ne legis repetundarum enarratio transiret in commentarium de forma 
quaestionum perpetuarum; quod quam proclive fuerit, doctiores sentient. 
Eamque ipsam ob causam de toto legis argumento praefari non placet, nisi 
quod commodum erit capita legis quo modo se excipiant hoc loco propo- 
suisse coniuncta.’ Haec ille hactenus. 
Quo opere absoluto, ne acta agerem, in his quidem rebus, quae sunt 
artis epigraphicae, Mommsenianae editionis (pag. 58-63) enarrationis (pag: 
49-54) adnotationis (pag. 64-74) fide standum esse, nulla mora fuit, quin 
intellegerem. 
Restitutoris vero et interpretis officiis ita funcetus sum, ut in Momm- 
senianis non subsisterem. Quum enim nulla tali epigraphici operis, quod 
studiorum futurorum veluti fundus esset ac fundamentum certissimum, quali 
Mommsenius, lege alligatus essem, coniecturis etiam in his, quae meae pro- 
vinciae sunt, opinabilia quaerere institui. ‚Coniecturis’, dixi, nec inconsulte, 
nec, opinor, immerito. Neque enim huius modi incepto perficiendo sive 
historiae adminicula, sive consuetae artis criticae regulae sufficiunt, sed integrae 
legis formae contemplatione ac fere dixerim divinatione quadam opus est. 
Qua de re imprimis structura legis inspieienda erit, quandoquidem 
quae in tabulae aheneae fragmentis antiquae nescio cuius pecuniarum re- 
petundarum legis reliquiae exstant, eas neque interpretari quemquam 
recte, neque explere hiatus immensos mutilatasgque ad unam omnes 
sententias reficere probabiliter posse manifestum est, quin, quo ordine 
scripta universe lex fuerit, cognitum ante compertumque habeat explo- 
