428 Ruvoanrr: Adlegem Aciliam de pecunüs repetundis, latam 
satis superque ab aliis, Zumptio maxime et Mommsenio, momento suo 
ponderata. 
Vnum addam de meo, coniecturale illud quidem ac paulo altius re- 
petitum, verum tamen eius modi, quo putem confici fere rem universam. 
Neque enim alia, puto, lex ad repetundarum causam accommodavit illam 
Semproniam, qua C. Gracchus iudiejia a nummariis senatorüisque iudieibus 
ad Gracchanos, hoc est ad equestrem ordinem, transtulerat, qui deinde per 
annos fere quinquaginta iudicavit sine levissima suspicione captae ob rem 
iudicandam pecuniae. Quin haec ipsa lex praetori repetundis tantum dat, 
ut ad hanc unam causam viros haud minus quadringentos quinquaginta legere 
quotannis possit. lam ut dimidia pars nongentorum illorum, qui Sempronia 
lege, admixto senatoriis iudicibus equestri ordine, iudicaturi essent, repe- 
tundarum praetori praesto esset et altera tantummodo pars dimidia privatis 
iudieiis iudicandis ceterisque quaestionibus relinqueretur, quoniam repetun- 
darum causae, propter nimiam senatoriorum iudicum iniquitatem, prae ce- 
teris prospiciendum erat. 
Namque de infinita illa senatorum corruptela ne Cicero quidem, (Divin. 
Caec. 21, 69 p. Mur. 28. p. Font. 13. Brut. 21) cuius verbis addi possunt 
narrationes Appiani (de bell. civ. 1, 22) et Valerii Maximi (8, 1. 11) dubi- 
tationem relinquit. 
De nongentis vero Sempronianis Liviani summarii auctor libro 60” 
haec refert: ‚perniciosas, inquit, aliquot leges tulit (Gracchus): tertiam, 
qua equesirem ordinem tunc cum senatu consentienlem corrumperet: ut 
sexcenti ex equitibus in curiam sublegerentur et quia illis temporibus tre- 
centi tantum senatores erant, sexcenti equites trecenlis senatoribus admisce- 
rentur. At enim equitum numerus sexcenarius est et iudieia dieuntur equi- 
tibus tradita esse. Certe, sed id non diserte lege Sempronia iudieiaria contine- 
batur, quae lex ita scripta erat, ut eos nominaret, qui ipsi quorumque patres 
avique paterni HS quadringentum milium plurisve censi essent. Ita enim 
C. Tim. Zumptium in dissertatione de equitibus Romanis conseripta, quae 
exstat inter commentationes historicas et philologicas academiae regiae Bero- 
linensis anno 1841 editas (p. 90 segg.), nec non in disputatione de legibus 
repetundarum anno 1845 instituta (I. pag. 17) pridem video hac de re sano 
iudicio iudicasse. Nec minus probabilibus rationibus iudiciariam a senatoria 
lege diversam, illam ad alterum, hanc ad priorem C. Gracchi tribunatum 
