anno ab urbe condita 631° vel 632°. 429 
referendam esse Mommsenius in ephemeridibus antiquitati cognoscendae di- 
catis (Zeitschrift für Alt. Wiss. No. 103) conieeisse videtur. Nam Ti. 
Gracchum, obtrectante Africano minore, rem frustra adorsum fuisse tra- 
ditum est (Dio Cass. fr. 88. Plut. T. Gr. 16. Meyer fr. or. p. 191). 
Nongentis vero, si non eisdem, certe eiusdem census, si Plinium (nat. hist. 
33, 7) sequimur, eistarum custodiam et ipsis demandatam fuisse dieemus, 
donee tertia, tribunorum aeris, decuria institueretur. ‚Decuriae, inquit, 
pluribus discretae nominibus fuere: Tribunorum aeris et Selectorum et Iu- 
dicum. Praeter hos etiamnum Nongenti vocabantur ex omnibus selecti 
ad custodiendas suffragiorum cistas in comitiis. Et divisus hie quoque 
ordo erat superba appellatione nominum, cum alius se Nongentum, alius 
Selectum, alius Tribunum appellaret? 
Neque igitur facile, meo quidem iudicio, quis dixerit, quo pacto nu- 
merus ille iudicum explicari commodius possit. Ex diverso fatendum erit 
omnia habere bellissime, si Gracchanos illos iudices Acilia eademque hac 
ipsa, de qua quaerimus, lege, dimidia ex parte iudicare statuerimus: deque 
eo genere maleficiorum, quod iam non sociis solis, sed ipsi rei publicae 
exitiosum fieri coeperat, iam ut non nimis a vero aberrasse videantur, qui 
totum illud, quod Iuliae leges produnt, publicorum privatorumque iudieum 
et utriusque albi discrimen ab hac lege repetiverint. 
Sane quum repetundarum lex nunquam non soli Acilio adscribatur, 
nusquam Rubrio et Acilio, ut in illo senatus consulto, non debebat in 
praescriptione plurium tribunorum nominibus recipiendis spatium vacuum 
relinqui. 
Sed de praescriptione satis superque. Sequitur primum ac principale 
legis caput, de pecunia capta quomodo ex hac lege iudicium fiat, nullo tamen 
indice a praescriptione separatum, cui recipiendo CXX litterarum maiorum 
spatia (tot enim exeiderunt) neutiguam sufficiunt. 
b.1. Quoi ceivi Romano sociumoe no] |minisve Latini exterarumve nationum, quoive 
(245) in arbitratu dieione potestate amicitiav[e populei Romanei ante hance legem rogatam, 
II. quoive civi Romano sociumve nominisve Latinli exterarumve nationum, quoive in arbi- 
tratu dicione potestate amictiave populei Romanei post hance legem rogatlam ab eorum 
aliquo, quei dic(tator), co(n)s(ul), pr(aetor), mag(ister) e(quitum), cens(or), aid(ilis), 
tr(ibunus) pl(ebei), g(uaestor), III vir caplitalis), III vir a(gris) d(andis) a(dsignan- 
b. 2. dis) tribunus mi] | \(itum) I(egionibus) IIII primis aliqua earum fuerit, queive filius 
(270) eorum quoius erit, [qveive] quoius[ve] pater senator siet, in annos singolos pequ- 
