432  Ruporrr: Adlegem Aciliam de pecunüs repetundis, latam 
Competit repetitio in magistratus maiores minoresque, in senatores 
pedarios et filios magistratuum senatorumve, si quidem pro magistratu impe- 
rio potestate curatione furtum commiserint. ‚Cum imperio vero est’ (sunt 
verba Festi p. 50 Muell.) dicebatur apud anliquos, cui nominalim a populo 
dabatur imperium. ‚Cum potestate est’ dicehatur de eo qui a populo alicui 
negotio praeficiebatur. Sequentes leges curationem a potestate distinxerunt 
eaedemgue munera etiam et ministeria adiecerunt. (Cic. p. Rab. Post. 6, 
13. 14. in Verr. 2, 2. 10. L. 1. D de lege Iul. rep. 48, 11). Veterem hanc 
puto minus diligenter scriptam fuisse, ut tamen curationis verbum, quo 
Plautus Mostell. 1, 1, 33. usus fuit, recipiendum videatur. 
Repetuntur pecuniae ablatae captae coactae conciliatae avorsaeve, ut 
lege Cornelia (Cie. in Verr. Act. 2, 1. c.4; 2,2. c.58; 2, 3. c. 30. 40. 
84. 94). Neque vero inter furta et dona illicita hac vetere lege discrimen 
admittitur, neque satis distinguitur, ob rem iudicandam captae pecuniae sint 
an ob rem publicam administrandam, iam ut appareat quanto posteriores 
leges, Iulia maxime, etiam hoc loco fuerint scriptae diligentius (cf. L. 3. 4. 6 
$ 2. L.7 pr. D de lege Iul. rep. 48, 11). 
Denique lex, levissimis quibusque furtis praetermissis, ‚graves duntaxat 
et intolerabiles iniurias’ (Val. Max. 8, 16) persequitur, quum Julia lex ab his, 
qui eo capite enumerantur, ubi ob ius dicendum et rem iudicandam capere 
pecuniam prohibet, ne minimam quidem quantitatem capere permittat. 
(L.7 $1. D.de lege Iul. rep. 48, 11). Pretio enim addictam fidem et re- 
ligionem habere nunquam non omnium rerum turpissimum maximeque ne- 
farium habitum est. (Cic. in Verr. 2, 2. c. 48 $ 119. Gell.20, 1.7). Li- 
eita quantitas plebiscito fuit esculentum poculentumve quod intra dies 
proximos prodigatur (Modestin. L. 18. D de off. praes. 1, 18), lege Iulia 
urbani magistratus ab omni sorde abstinere iubentur, neque plus doni mu- 
neris in anno accipere debent quam quod sit aureorum centum, hoc est HS X 
nummum. Ita certe Venuleius refert (L.6 D de lege Iul. rep. 48, 11). 
Acilia lege, in maiore paupertate, (nam mitiorem fuisse Iuliam contra ra- 
tionem diceretur), infra HS III millia licita quantitas fuisse videtur. Tantae 
enim pecuniae, et poena dupli computata VIII (non XVIII) millibus, C. Ca- 
toni, ex Sicilia repetundarum c. a. u. 640 reo, litem aestimatam referunt 
Velleius 2, 8 et Cicero Verr. 3, 80, 184. 4, 10. 22. 
