434  Ruoonrr: Adlegem Aciliam de pecuniis repetundis, latam 
ceat. Ipsis enim, quae ex illo versu hodie exstant, reliquiis cautum lege 
fuisse admonemur, ne forte nocens reus praescriptione utatur, quod dicat 
eandem rem semel in iudieium venisse atque eo modo e condemnationis peri- 
culo evadat. Quamvis enim bis de eadem re neque in publieis iudieiis neque 
in pecuniariis causis agere liceat, (cf. Plauti Rud. prol. 14,19. Terent. Phorm. 
2,3. 58.722) And./3,:1.74 Ad..2,:2124;  Heaut..3, 3:3. Qumtl.7, 6m 
decl. 266. Demosth. adv. Nausim. p. 989, 13 ara& eg rüv aürav acc 
Tov aüröv eivaı Tas Ölxas) exceipiuntur tamen quaedam species, quibus iterata 
petitio nominisque delatio permitti videtur. Et primum quidem cavetur, 
nisi fallor, ut accusatore mortuo iudicium mutetur: ef. L. 3. 4 D de accus. 
(48, 2) L. 10 pr. Dad S. C. Turp. (48, 16) L. 35 D deLL. Iul. de adult. 
(48, 5). Mommsenius quidem haec aliter interpretatus est. Supplevit enim 
ita: De quo ex hac lege iudicatum erit et contra hance legem fecisse dice- 
tur postquam ea res iudicata erit — sei quis eius nomen — denuo detulerit 
quaestio eius praetoris esto. Sed quominus de alia re denuo ageretur nulla 
iuris regula impedimento fuit. Itaque diserto de ea re legis praecepto opus 
non fuit. Deinde exeipitur praevaricationis causa: nihil enim interest omnino 
an recte actum priore iudicio non fuerit, quod et ipsum tam e nostrae legis 
versu LV°, LXXV“, LXXXII®, quam aliunde notissimum est. Videsis Cie. 
ad fam. 8, 8. Or. part. 36, 124 L. 3$1 D de praevar. (47, 15) L.3$ 13 
D de hom. lib. (43, 29). Tertio loco additur ‚quoium nomen ex hac lege 
ex reis exemptum erit’. Quam exceptionem ad eam speciem rettulerim, quae 
proponitur sub rubrica ‚de heisce dum magistratum aut inperium habebunt, 
ioudieium non fiet’ (v. VIII. IX), item sub titulis ‚de nomine refere]ndo’ 
(v. XXXIX-XLII) et ‚de reo excusando’ (v. XLIII). Nam et Papinianus 
L. 10 pr. Dad S. C. Turp. (48, 16) abolitionem non solum mortuo 
accusatore admittit, verum etiam ex iusta causa, quo minus accusare possit, 
impedito. Potest etiam, ut reum post Kalendas Septembres delatum, nee 
nisi recuperatorio iudicio a privato peractum, proximo anno repetere licue- 
rit (v. VII); est enim perpetua iuris regula: quoties de re familiari privato 
iudicio egerimus, non esse nos prohibendos quo minus publico iudieio expe- 
riamur (L. 7 D de iniur. (47, 10) L. un. C. Vietum eiv. 9, 31). 
Quarto articulo dixerit aliquis appendiculam illam adiectam videri: ‚Quo 
ea pecunia pervenerit’, quam in Iuliam ex Cornelia, in Corneliam ex Servilia 
