436 Ruporrr: Adlegem Aciliam de pecunüs repetundis, latam 
c. 5. Valerii Probi excerpta p. 124, 7. Plinii ep. 2, 11. 12. 4,9. 6, 9. 
Tac. ann. 1, 74. Sueton. Dom. 8. Atque eo iudicio privatis tantum satis 
tieri lex iubet, non rei publicae: ideoque simpli dumtaxat rei recipiendae 
nomine redditur. Quoque celerius res agatur cessare patronos lex iubet 
(v. IX). Neque dubito, quin testium numerus ad consuetum recuperatorüs 
iudieiis modum redactus fuerit. Peeuniae quoque solutio non quaestori sed 
ipsi praetori, aliter ac publico iudieio, mandatur et si solvendo reus non sit 
tribuenda inter privatos pecunia pro portione est. Accusatorum vero prae- 
miis locum non esse, non est quod admoneamus, quamvis, si poena pe- 
tatur, etiam in recuperatorüs iudieiis usu veniant (cf. S. C. de aquaeductibus 
ap. Frontinum e. 127. L. Mamil. c. 5. L. 25. D de S. C. Silan. 29, 4). 
De heisce, dum mag(istratum) aut inperium habebunt, ioudicium non 
fiet. $. 
(154.) Dic(tator), co(n)s(ul), pr(aetor), magi(ster) eq(uitum) [cens(or), aid(ilis), tr(idunus) 
pl(ebei), qg(uaestor), III vir cap(italis), III vir a(gris) d(andis) a(dsignandis), tri- 
d(unus) mil(itum) leg(ionidus) III primis aliqua earum, dum mag(istratum) aut 
1 D.C inperiurm habebit, de eis h(ace) I(ege) ioudicium| nei esto, aut quoium nomen dela- 
a. 9. tum siet, pr(aetor) ex reis eximito. Quei eorum e]x eo mag(istratu) inperiove 
(121.) abierit, quo min|us praetor quei ex h(ace) Kege) quaeret eius nomen recipiat deque 
eo ioudicium ex h(ace) I(ege) faciat e(ius) h(ace) Kege) n(ihilum) r(ogato). 
In re notissima nolo repetere, quae e testimoniis Ciceronis (de fin. 
2, 16. 54. Catil. 3, 6) Livii (9, 26. 43, 16) Labeonis (Gell. 13, 13. 4) 
Valerii Maximi (6, 1. 7) Taciti (Ann. 13, 44) Dionysii Halic. (10, 39. 50) 
Dionis Cassiüi (55, 10. 57, 21. 59, 23. 60, 15) Venuleii (L. 12 pr. $1D 
de acc. 48, 2) Pauli (L. 48 D de iudic. 5, 1) facile colliguntur. Unum tan- 
tisper admonuisse sufficiat de reo eximendo. Neque enim dubitabimus, quin 
hoc loco designandus ille fuerit, ‚quoium nomen ex hac lege ex reis exem- 
ptum’ supra significari vidimus versu V. Rem confieit causa M. Scauri apud 
Asconium in Scaur. 19, 10 velata, in qua timebant accusatores, quod interim 
comitia consularia futura erant, ne Scaurus ea pecunia, quam ex sociis ab- 
stulisset, emeret consulatum et sicut pater eius fecisset, antequam de eo iudi- 
cari posset, magistratum iniret ac rursus ante alias provincias spoliaret, quam 
rationem prioris administrationis reddidisset. Idque timebant, posteaquam 
inquisitionem in Sardiniam Corsicamque insulas dies tricenos acceperant. 
Ergo apparet periculum fuisse, ne delatum receptumque nomen ex reis 
eximeretur. 
