anno ab urbe condita 631° vel 63%. 453 
Ad summam iudices, qui ferant sententias relinguuntur quinquaginta, 
ut uno minor, quam qui lege Pompeia de vi (Ascon. in Milon. p. 40) defi- 
nitur, statutus numerus fuerit. Vnde error corrigendus est in quem aliis 
plerisque praeeuntibus ineidi in historia iuris (II $ 103 not. 12), ubi centum 
ex lege nostra iudices sedisse, re nondum satis perspecta, et ipse statueram. 
b. 26. Judicum patronorumque nomina] utei scripta in taboleis habeantur. $. 
Pr(aetor) quei ex h(ace) I(ege) quaeret, fac[ito eos Z viros, qu]os is, quei petet 
(148) et unde petetur ex h(ace) l(ege) legerint ed[iderin]t eosque pat[ronos, quos ei, quei 
petet, ex hace lege dederit, quei eorum ex h(ace) I(ege) (') repudiatus non fuerit, 
XXVIL in zZaboleis poplicis scriptos in perpeluom | habeto. Quei ita scriptei erunt, eorum 
a.23. nomina eiei qujei petiverit et unde petitum erit, quei eorum volet, ex taboleis 
(66) poplilcis deseribendi is praetor quei ex h(ace) Xege) quaeret potestatem facito $. 
‚„Moris erat, celebrata iudicum reiectione et haberi in officio prae- 
toris et in arca reponi nomina iudicum delectorum. Sunt verba interpretis 
(p. 131, 17 Orellianae editionis), quibus illustrat id quod Cicero ait in Verr. 
Actione I cap. 6 $ 17 ‚Libelli nominum vestrorum consiliique huius in ma- 
nibus erunt omnium! Ad eundem locum interpres Gronovianus p. 392, 40 
haec annotat: ‚Vomina iudicum’ apud quaestorem ponebantur et aliquando 
quaesitor corruptus nomina pro nominibus inserebat, hoc est tollebat ho- 
nestorum nomina et ponebat levium. Hoc sciens Cicero plures libellos ‚Feeit 
et per multos, qui iuscla tribunal starent, distribuit, scilicet, ne quis auderet 
populo teste peccare. Et interpres Gronovianus alter p. 398, 17: ‚Nomina 
iudicum in albo publice scribebantur qui in eo essent iudicio ‚Futuri iudices. 
Ex eo albo, quibus erat curae de integritate iudicii nomina transcribebant 
et apud se tenebant, ut possent nosse, qui de quo negotio iudicarent. Dicit 
itaque huius consilüi iudicum nomina in omnium manibus retenta bene 
scientibus adprobata, ne possint aliqua ratione mutari.’ Eodemque spectat 
locus ex ipsius Ciceronis quae pro Avito Cluentio habita est oratione 33, 91: 
‚Multam inquit, petivit ... quod C. Verres, praetor urbanus, homo sanctus 
et diligens, subsortitionem eius in eo codice non haberet qui tum interlitus 
proferebatur, item quae de Iuniana illa subsortitione et ipse profert in Verr. 
Act. 2. Lib. 1. cap. 61 et Pseudo-Ascon. p. 141. 210. 
De describendi potestate facienda imperatorum temporibus senatus 
censuit: lege peculatus teneri eos, qui iniussu eius, qui ei rei praeerit, tabu- 
(!) versibus XI. XI. 
