454  Rupoarr: Adlegem Aciliam de pecunis repetundis, latam 
larum publicarum inspiciendarum deseribendarumque potestatem fecerint. 
(L. 9. D ad L. Iul. pecul. [48, 13] ef. L. 1. pr. D test. quemadm. [29, 3] 
L.48 66 Ddel. F. [49, 14] L.10.$2 D de.ed. [2, 13] Paul. 4, 6, 1.) 
b. 27. Eisdem ioudices unius rei in perpetuom sient. $. 
Quei ioudices L [ex A(ace) I(ege) lectei erunt!] quam in rem eis iudices lectei 
(178) erunt [eius rei iudices in perpetuom sunto, neive pr(aetor), quei deinceps fuerit, in 
eam rem alios iudices legi iubeto nisei quoi acciderit quod circa eum ex h(ace) I(ege) 
XXVIIL iudicem legi non liceat |. 
Legitima iudicia finito praetoris imperio non exspirare notissima res 
est. (Gai. 4, 103-105. 109). Vnde idem ius offendimus in lege Cornelia, 
qua lege Cicero (in Verr. Act. 4. cap. 10 $ 30) consilium iudicum negat ex 
Kalendis Ianuariis proximis commutatum iri, nisi forte uni et alteri iudiei 
magistratus ineundus quaestiove exercenda aut nisi qui iudices veteres tri- 
buni militares designati sint, iam ut in eorum locum alios subsortiri oporteat. 
Quei pequniam ex h(ace) l(ege) ceperit, id eiei fraudei nei siet. 
a. 24. Quei pequniam ex h(ace) l(ege) capiet, eum ob eam rem, quod pequniam ex 
(66) h(ace) I(ege) ceper[?2, guei quomque hace in ceivitate censum populei aget in aera- 
b.28. rios nei referto], neive [Zridw mo]veto, neive equom adimito, neive quid ei ob eam 
rem fraudei esto. 
Hoc caput infestissimum nobilitati, Gracchanos non modo iudices, ve- 
rum etiam indices delatoresque inmittere senatoribus equites Romanos videtur, 
quum et equum adimi accusatoribus neget, quo senatores constat post annum 
625 non meruisse, et ‚istum turpissimum calumniae quaestum’ sive ‚vulgare 
praemium’ (his enim nominibus video apud Ciceronem de Or. 2, 55, 226 
Crassum oratorem, et in lege 13 $5D de I. F. [49, 14] Paulum ICtum 
delatoris lucrum denotasse) quum, inquam, vile alioquin ac contemptibile 
quaestus genus, omni probro atque turpitudine liberet. 
Aliud enim est contra leges, aliud ex hac lege pecuniam cepisse. 
Ilud quidem et poena legitima sequitur et animadversio censoria, (Cic. p. 
Cluent. 42, 120. 43, 121. 47, 131. 132): huic non modo impunitas verum 
etiam praemia praestituta sunt. 
Ex lege vero pecuniam capere videntur indices, comites, qua- 
druplatores. 
De indieibus est ut dubites, siquidem Scholiasta (p. 114, 9 Orell.) 
‚Certae-personae’ ait ‚sunt quae indices fieri possint. Itaque neque repetun- 
