anno ab urbe condita 631° vel 632°. 469 
b. 39. De nomine refere]ndo. 8. 
Quam rem pr(aetor) ex h(ace) Il(ege) egerit,(') sei eam rem proferet, quo- 
(228) [us de ea re h(ace) I(ege) petitio nominisque delatio erit, sei is eo die, quem in 
diem pr(aetor), quei eam rem ex h(ace) I(ege) egerit, ecam rem semel protolerit, 
nomen, quod detolerit, referre non poterit, tum praetor, quam rem semel proto- 
XL. lerit, eam amplius pr|oferto. Quodsei quei id nomen detolerit is eo die nomen 
a.36. (91) refe(r)]re poterit, facito, quoius deicet nomen referre, [sei is per morbum aevi- 
tatemve eo die, quem in diem praetor eam rem protolerit, ad sese venire aut 
b. 40. adferri pote]rit, utei ad sese veniat aut adferatur coram eo quei postulave- 
(227) r|z2, utei, quem in diem praetor eam rem protolerit, eo die res agatur: dum prius 
domum denontiari iubeat utei is, quoium nomen relatum erit, ad sese veniat aut 
XLI. adferatur. Sei denuntiatum erit, neque venerit adlatusve erit, per suos | viatores 
a. 37. facito ad sese veniat aut adferatur. Tum sei is vo]let, quoius ex h(ace) I(ege) 
(102) [rJominis delatio erit, ei eius rei pe|£itio nominisque delatio, praetoris quaestio, 
b. 41. quei quomque ioudicium ex hace lege erunt eorum eius rei ioudicatio de]que ea re 
(226) hace lege iudicium litisque aestumatio e[s]to quasei sei eius [unde petetur suo 
die causa dicta esset eisve suo die pro se causam dixisset. 
Rem proferre dieitur praetor quum ‚Amplius’ pronuntiat: Cie. Brut. 22, 
86 ‚Quum consules re audita Amplius de consilii sententia pronuntiassent 
paucis interpositis diebus iterum Laelium — dixisse iterumque eodem modo 
a consulibus rem esse prolatam! Aliter atque ad populum dicta die, quam 
accusatori prodicere licuit: Liv. 38, 52 ‚Tribuni plebis adpellati ab L. Sci- 
pione ita decreverunt: Si mortis causa excusaretur, sibi placere, accipi eam 
causam diemque a collegis prodici’ Nimirum et in privatis negotiis pro- 
ferendi diei partium arbitrio commissam potestatem esse nemo nescit: Cie. 
Att. 13, 12. 14. Terent. And. 2, 1. 28. 29. Senec. Herc. fur. 137. Stat. 
Theb. 3, 665. 
Referre nomen contra est actus accusatoris, nomen aliquod, delatum 
semel quod sit, iterato deferentis: Cic. p. dom. 29, 78 ‚etiamsi decemeiri 
sacramentum in libertatem iniustum iudicassent, tamen, quotiescunque vel- 
let quis, in hoc genere solo rem iudicatam referre posse voluerunt. 
Neque confundi haec debent sive cum rebus prolatis et redeuntibus 
sive cum diebus proferendis referendisve. Nam prolatae res esse dieuntur 
quum rus homines eunt et messis tempore omnes lites interquiescunt, redire 
(') C£. versus LXXX verbis ‚sei] apud eum ea res acta esset’. Quae verba ad ipsam causam 
repetundarum referuntur, non ad quaestionem aliquam, quae inciderit. 
