488 Ruvorrr: Adlegem Aciliam de pecuniüis repetundis, latam 
tentiis ferendis ex tabella recitetur sed in ipsis actionibus et ampliationibus 
voce iudicare negantis significetur. 
Nam et si albis nigrisve caleulis sententiae ferendae essent, quem mo- 
rem antiquum religiosissimumque lege Pedia in quaestione habenda de iis, 
quorum opera C. Caesar occisus esset, servatum fuisse tradit Appianus, (de 
bell. civ. 3, 95. 4, 27 cf. Ovid. Met. 15, 41. L. 12 C de iud. [3, 1] L. 10 
C. de app. 7, 62), tertiae alicui sententiae locum omnino datum non esse 
constat. 
Pronontiationis faciundai causa sortiatur. 
Tum praetor de eis iudicibus unum iudicem, quei sententias pronontiet, sor- 
LII. e.9. tiri(') iubeto. | Quei ita pronontiationis faci]undai causa ad sitellam sorti (2) 
(50) veniet, is in eam sitellam manum demittito [e]t eam devexam popul[o oszendito, 
d.1. (50) sortes singilatim educito praetorique, quei ex h(ace) I(ege) iJudicium [exercebit, 
b. 53 extr. in manu palam transdito. Quamgue quomque in eum r]eum sententiam 
(8) (195) [idei inven]erit (3) is ei | praetori renuntiato.] 
Aequatis scriptisque sortibus, unus ex iudicibus sortito constituitur, 
qui pronuntiationis faciendae causa ad sitellam adsit, fere quemadmodum 
lege Cornelia, quum sententias reus, quae tum erat potestas, palam ferri velle 
dixisset, sortitio fiebat, ut sciretur, quo cuique ordine iudicandum esset. 
) ’ q q 
Eece tibi’ sunt verba Ciceronis de consilio Iuniano locuti (p. Cluent. 28 
» p 
‚eiusmodi sortitio, ut in primis Bulbo et Staieno et Gultae esset iudicandum’. 
Praetor sententias prononliet. 
Praetor ab eo ioudice sortes accipito quodque in quaque sorti scriptum erit 
LIV. palam recte pronontiato: ubei in ea sorti A littera scripta erit: ‚„Absoloo’, ubeli C 
e. 10. littera scripta erit: ‚con]demno’, ubei nihil scriptum erit: ‚seine sufragio’. Ex qua 
(29) sorti pronontiarit eam sortem proxsumo iud[icei Bracio aperto palamque in ma- 
d.2 (1) n]u[m] transdito. $. 
(1) ,‚Sortire’ veteres active, ‚Sortiri’ passive posuerunt: Plaut. Cas. 2, 6. 43. 61. Enn. 
et Varro ap. Non. 7, 22. 24. Cic. Verr. Act. 2. lib. 2. c. 17 8 42. 
(2) ,‚Sortis’ pro ‚sors’, ‚Sorti’ pro ‚sorte’ dicebant antiqui: Plaut. Cas. 2, 6, 28 ‚alia sortis’ 
2,7. 5 ‚sorti sum victus”. Vergil. Georg. 4, 165 ‚sunt quibus ad portas cecidit custodia 
sort’, Servius: ‚Ex sorte, nam adverbium est, quod traxit a militia’. 
(°) Mommsenius fecit ‚ea sors hab]uerit, verum Ritschelii tabula non u sed n litterae ve- 
stigia exhibet. 
