490 Rrpvonrr: Ad legem Aciliam de pecunis repetundis, latam 
non duarum partium, maiorisve partis eorum qui adfuerint, sed plurimorum 
mentionem factam esse coniecimus. 
Ceterum hoc caput, quod est in hac lege trigesimum septimum, in 
lege Iulia de pecuniis repetundis diceres unum et centesimum fuisse. (Öie. 
ad fam. 8, 8.) Vnde coniecturam capi posse erederes, quanto lex Iulia 
fuerit scripta diligentius. Attamen hoc alio referre praestat. 
De reo absolvendo. 
Sei eae sententiae ibei plurumae aequove numero erunt Absolco, pr(aelor) 
LV. quei ex h(ace) I(ege) quaeret ita pronontiato Non fecisse videri. De quo reo | 
e. 11. pr(aetor) ita pronontiaverit, qu]od praevaricationis causa factum non erit, is ex 
hace lege eius rei apsolutus esto. $. 
Lex quidem Pompeia etiam ad absolvendum reum maiorem senten- 
tiarum numerum exegisse videtur: certe M. Saufeii defensores dieuntur ob- 
tinuisse, ‚uf una sententia absolveretur’ (Ascon. in Mil. p. 54). In eandem 
sententiam verba legis Iuliae ex capite uno et centesimo relata concepta sunt. 
Verum tamen favor rei facit ut ‚paribus tabulis absolutio detur’, nec videtur 
longius a more Romano M. Seneca recessisse, cuius in Excerptis ex decem 
libris controversiarum (libro 3. controv. 2) parrieida aequis sententiis abso- 
lutus proponitur his verbis ‚Nliraris in hae civitate misericordiam, in qua lex 
absolutionem dat paribus tabulis. Quaeris gquam multis non placeas? si unum 
adiecero, parricida es. Absolutionem legi non innocentiae debes. Nam et 
L. Seneca Ep. 81 ‚Reus, inquit, paribus sententüs absolvitur'. Atqui lege 
Iulia aliter statutum fuisse M. Coelii epistola docemur (ad fam. 8, 8). 
Verum eam legem de praevaricationis causa loqui, non de ipsa re, numero 
etiam capitis efficitur. Est enim unum et centesimum fuitque in fine legis 
seriptum, ubi agitur de appendieulis iudieii et de iudieiis contrariis. Igitur 
de hoc capite infra suo loco dicetur. 
‚Non fecisse videri’” formulam suppeditat Cicero (ad Att. 4, 16, 8): 
‚Drusus, Scaurus non fecisse videbantur". 
Quod adiectum novissime est ‚is ex hace lege eius rei apsolutus esto’ 
quam potestatem habeat videamus. Nam ex alia lege hoc quidem iudicio 
absolvi ideo reus nequit, quoniam praetor, ut Quintilianus (inst. 3, 10, 1) 
ait, in publicis iudicüs certa lege sortitur. Rursus ex alia lege si de eadem 
re, cuius hoc iudicio repetundarum lis aestimata sit, publico judieio agi 
