492  Rupvorrr: Adlegem Aciliam de pecunüs repetundis, latam 
rem illam quaesiturus non esset, cum repente iubetur dicere. 30, 73. ‚Mi- 
nucius — respondit: causam sese, dimisso atque ablegato consilio, defen- 
surum negavit. 74 ‚Iste — si dimisisset eo tempore quaestionem, post illis 
adhibitis quos ablegarat, absolutum iri Sosipatrum videbat’ e.q.s. Minus 
itaque accurate Donatus ad Phorm. Act. 1. Sc. IV. v. 31 ‚Semper inquit 
Dlicet finem rei significat ut Actum est’ Rectius tamen addit: ‚Sic Judices 
de consilio demittebantur, suprema dicta quum praeco pronuntiasset Tlicet: 
quod significat Ire licet. 
Sed ne illud quidem sententiae, qualem formavi, recte obiiei potest, 
quod infra demum versu LXX de iudicio dimittendo cautum videtur. Ibi 
enim definitur, quando per alium, hoc est per parem maioremve potestatem 
impedimentum iudicio fieri possit: hoc loco ex mea quidem sententia sta- 
tuitur, quemadmodum sui natura iudicium finem aceipiat, iam ut ab ipso, 
qui exerceat, necessario dimittendum sit. Quod si cuipiam nihilo secius seru- 
pulus aliquis tenuissimus in mente forte resederit, eum evelli necesse est 
his quae statim sequentur. Capite enim de iudicio iterando litis aestima- 
tionem novi iudicii loco esse lex iubet. Sequitur, iudices, qui condemna- 
rint absolverintve, eo certe iudicatu perfunetos ideoque dimittendos esse 
videri. 
De iudicio iterando. 
LVI. e.12. Quei ex | h(ace) I(ege) condemnatus] aut apsolutus erit, quom eo ex 
[b(ace)] l(ege), nisei quod postea fecerit, aut nisei quod praevaricationis caussa 
(13?) d.4. factum erit, au[? nisei de Zitibus] aestumandeis, aut nisei de sanctioni hoiusce legis, 
(261) actio nei es[2o. 
Est certissima iuris regula: unum singulis rebus iudicati finem suffi- 
cere neque bis cum eodem agi posse. L.6. D de exc. r. ind. (44, 2) L. 7. 
$2.L.18 D de accus. (48, 2) L.4. $2 D ad L. Iul. de adult. (48, 5) 
Quintil. 7, 6. 4. Declam. 266. Nam et Demostheni adv. Nausim. p. 989, 13 
ara£ placuit egi rwv aurwv moes Tov aurov eivan Tas diras. 
Plane novum crimen post absolutionem condemnationemve commis- 
sum novam causam faecit. L. 11 $4Dde exc. r. iud. (44, 2). 
Praeterea excipitur praevaricationis causa, hoc est colludente accu- 
satore cum eo unde petetur facta absolutio, nam collusione interveniente 
ne iudicatum quidem esse videtur. Of. Vers. LIV. LXXIV. LXXXT Cic. 
