506 Rupvonrr: Adlegem Aciliam de pecunis repetundis, latam 
LXV. De die proscriblenda. 
e. 21. Quei] praetor ex hace lege tribuendei causa prodeixerit, is, utei quod 
(21) recte factum esse volet, facito, quomodo prodei[werit, eoden modo eam diem 
d. 13. m]aiore parte diei, ad eam diem donee solutum erit, apud forum, palam, ubei de 
(200) plano r[ecte legi possitur, proscriptam propositamque habeat. 
Maior pars diei pro toto die habetur, quemodmodum in Vtrubi in- 
terdieto maior pars anni pro anno procedit (Gai. 4, 152). Itaque lege quo- 
que Iulia munieipali (a versu 13° ad 16°") similiter cavetur: ‚Quod quem- 
que h(ac) U(ege) profiterei oportebit, is, apud quem ea professio fiet .... 
omnia ... intabulam in album referunda idque aput [forum .... cottidie 
maiorem partem diei propositum habeto u(nde) d(e) p(lano) r(ecte) Kegi) 
p(ossit)'. 
‚Cuiusque’ autem ‚diei maior pars’ (ut Paulus libro primo ad Edietum 
[L. 2. $1. D.de V. S. 50, 17] seribit, quo libro et ipso de iuris dietione 
et albo agi constat,) ‚est horarum septem primarum diei non supremarum'. 
Itaque differt dies ab anno: nam in Vtrubi Interdicto et qui mensibus septem 
posterioribus possederit, eo anno possedisse videtur maiore parte (Gai. 4, 
152). Nec differentiae ratio in obscuro est. Quum enim negotiis et foren- 
sibus rebus agendis nisi antemeridianae diei horae destinatae fere nullae sint 
(ut docent Gell. 17, 2. 10. Festus v. Suppremum p. 305. Cie. in Verr. 2, 17. 
41. Paul. 4, 6.82. L. 1. $ 8. D quando app. [49, 4] L. 1. C de off. civ. 
ind. 1, 45), consequens est scilicet, qui certo aliquo die sisti promiserit, si 
hora demum pomeridiana vadimonium obierit, ut non videatur stitisse (Gai. 
4, 184. L. 8. pr. D qui sat. 2, 8). Rursus ubi magistratus certo die pro- 
positum habere iubetur, si septem horis antemeridianis proposuerit, quum 
naturalis dies in horas duodecim dividatur et maior pars pro toto habeatur, 
effhicitur, ut videatur legi satisfecisse idque hoc loco disertis verbis agno- 
seitur. 
Ceterum quo modo prodixerit eodem modo proscribere praetorem 
oportet. Nam et lege Iulia munieipali v. 14. 15. seriptum est: ‚eademque 
omnia quae uteique intabulas rettulerit ita intabulam in album referunda 
(curato)’. Quae Mommsenius fecit ‚ea oınnia’ quaeque praecedunt et se- 
quuntur, quum desint litterae septem litterarum viginti et unius numero, 
hiatum non explent. 
Manet proseriptum ac propositum ‚ad eam diem donec solutum erit. 
