anno ab urbe condita 631° vel 632°. 5a 
Haec clausula adiicienda fuit necessario, ne forte quaestor, a praetore 
solvere iussus, peculatus obtentu recusare solutionem velit. Neque enim 
de praetoris peculatu quaestoris iudicium esse potest. 
Judicium nei quis inpediat, 
Sententiam Klenzius et Mommsenius eo usque expediverunt, ut paueis 
adiectis integra procedat in hanc formam: 
LXX.c.5.0.26. Quod]| ex hace lege [iu]die[/]um fierji oportebit, quom ex hace lege heri 
(34) oportebit, neiquis magistratus, prove magistratu, prove [quo inperio potestateve 
d. 18. erit, facito quo] minus setiusve fiat iudiceturque ('). Neive quis eum, quei ex 
(200) hace lege iudicium exercebit ( neive eum, que[ ex hace lege iudex erit, neive 
eum, quei ex h(ace) I(ege) petet, neive eum, unde petetur, quo die quemque eorum 
id iudicium exercere, testiumve, quei in eam rem erunt, in eo iudicio verba audeire, 
LXXI. c. 6. in consilium eire, iudicare oportebit, ab eo iudicio avocato neive]| avocarier iu- 
e. 27. beto, neive ab|ducito, neive abducier iubeto, neive facito, quo quis eorum ad id 
(41) d. 19. iudicium adesse poss[i?, guove quoi minus testium, quei erunt in eo iudici]o, verba 
audeire (3), in consilium eire, iudicare liceat. Neive iudicium dimitere iubeto ni- 
(200) sei quom senatus [ivre vocabitur, (litterae 86) aut nisei quom centuriae ad sufra- 
gia ferenda intro vocabuntur, extra quam sei quid in saturam feretur, aut nisei 
c.7. e.28. quom] tribus intro vocabuntur extra quam sei qui in saturam feretur. S. 
Impedimentum iudiecio fieri primum potuit malefieiis privatorum. Ei 
rei in privatis quidem causis praetor prospexit propositis iudieiis in eum, qui 
in ius vocatum vi exemisse dolove malo fecisse dicatur, quo minus eximere- 
tur, item in eum, per quem factum sit, quo minus quis vadimonium sistat 
(L.3 91.2.1L.4$2.L.5 $1-3D ne quis eum [2, 7JL.1$1-3.L.3. 
pr. L.5 $1 D.de eo per quem 2, 10). Publica iudieia turbulentis rebus et 
ad seditionem inflammato populo circum positis nonnunguam militibus tu- 
tari necesse fuit (Appian. de bell. eiv. 2, 41. Ascon. in Milon. p. 41. Schol. 
Bob. in or. p. Mil. p. 276). 
Deinde dimitti iudieium potuisse facta intercessione tribunicia ex nar- 
ratione perspicitur, quae legitur in oratione pro Cluentio habita capite 27 
(') Ckv.IV. VI „ioudicatio-esto’ Tab. Bant. 10 (C. I. Lat. p- 45) ‚recuperatores - dato 
iubetoque eum — condumnari populo, (11) falcitoque iudicetur’. 
(2) Cie. p. Arch. 12, 32 ‚ea, iudices, a vobis spero esse in bonam partem accepta; ab eo, 
qui iudicium ewercet, certo scio”. 
(°) CE£. v. XXXVI ‚utei testium quei in eam rem erunt, verba audiat’. 
