512 Rovonrrr: Adlegem Aciliam de pecunüs repetundis, latam 
$ 74. Nam L. Quinctius, Oppianiei patronus, ‚cum esset eo tempore Iri- 
bunus plebis, convicium C. Iunio, iudici quaestionis, maximum fecit, ut ne 
sine Staieno in consilium iretur: cumque id per viatores consulto negligen- 
lius agi videretur, ipse a publico iudicio ad privatum Staieni iudicium pro- 
fectus est et illud pro potestate dimitti iussit: Staienum ipse ad subsellia 
adduxit? Nec minus Valerius Maximus (8, 1. abs. 3) C. Memmii accusa- 
toris insolentia effectum esse refert, ut Laelius tribunus plebis approban- 
tibus cunctis A. Gabinium, suffragiis populi subiectum, dimitti iuberet. 
At enim neque a plebe seditiosa neque a tribunicia potestate caveri 
necesse fuit, si quidem ab utraque parte nihil metuendum videbatur ei 
iudicio, quod esset institutum adversus iniurias nobilitatis et senatorii ordi- 
nis. Nam si a tribuno plebis metuendum esset, ut in illa rogatione Clodiana 
‚Velitis iubeatis, ut M. Tullio aqua interdicatur’, ut in senatus consultis de 
provinciis consularibus a. u. 702 factis, quam belle prospiei solebat ‚ne quis 
legi intercederet’ (Cie. p. Sext. 15, 33), quam seite adiici senatus consulto 
‚senatum exislimare neminem eorum qui potestatem habeant intercedendi, 
impediendi, moram afferre oportere, quo minus de re publica ad senatum 
referri, senatusque consultum fieri possit. qui impedierit, prohibuerit, eum 
senatum existimare contra rem publicam fecisse. Siquis huic senatus con- 
sulto intercesserit, senatui placere auctoritatem perscribi et de eare ad se- 
natum populumque referri’! (Goel. ad Cic. 8, 8). Itaque defenditur iudi- 
cium adversus eos solos, a quibus solis periculum erat, magistratus dico 
senatorios, prove magistratibus, ne forte, si pari maioreve potestate essent, 
vocatione ductioneque abuterentur ad avocandos abducendosve homines ab 
eo iudicio, quod ex hac ipsa lege praetor exerceret. ‚Consul’ enim ut ait 
Messala (apud Gellium 13, 16, 1) ‚ab omnibus magistratibus et comiliatum 
et contionem auocare polest. Praetor et comitiatum et contionem usque 
quaque auocare potest, nisi a Consule. Minores magistratus nusquam nec 
comiliatum nec conlionem avocare possunt'. Cui vero comitiatum avo- 
care licet, is multo magis avocare homines singulos potest, qui omnino de- 
bent adesse, iudicium ut recte fiat. 
Exeipiuntur tamen negotia maiora in senatu comitiisve peragenda. 
Comitialibus enim diebus ne senatum quidem haberi posse Cicero (ad Q. 
fratrem 2, 2 $ 3 et 2, 13 $ 3. ad fam. 1, 4 $ 1) relata lege Pupia comme- 
morat. Idem Coelius (ib. 8, 8 $ 5) confirmat, addita ex senatus consulto 
