518 Rupvonrr: Adlegem Aciliam de pecunis repetundis, latam 
e, 31. De praevaricatione. $. 
De praevaricatione. 8. 
Huius etiam capitis, dupliei scriptura coniuncta, sine magno labore 
effici sententia haec fere potest: 
(50) Praetor, quei ex hace lege quaeret, qua de re ei prae[zori eieisque 
Praetor, quei ex hace lege quaeret, qua de re (quis) ei praetori eieisque 
ioudicibus quei eiei ex hace lege ad eam rem io]udicandam adfuerint, quei vivent 
d. 30. loudicibus quei ei ex hace lege ad ea|m rem ioudicandam adfuerit, quei vivent 
(200) eorum, maiorei partis ('), satis factum erit, nomen quod ex [hace lege praevarica- 
(200) eorum, maiori parti, satis fecerit e|[x Aace lege nomen quod praevarica- 
tionis causa delatum exve reis exemptum fuisse: quo minus de ea re denuo quae- 
tionis causa delatum exve reis exemptum fuisse: quo minus de ea re denuo quae- 
rat, eamque rem ab eis iudicibus, quei ei ad rem iudicandam adfuerint, iudicarı 
ral, eamque reın ab eis iudicibus, quei ei ad rem iudicandam adfuerint, iudicari 
litesque aestumari iubeat, eius hace lege nıhilum rogato. 
litesque aestumari iubeat, eius hace lege nihilum rogato. 
Postquam superiore capite lex definierat, quando retractetur causa, 
quae sit iudicata lege Calpurnia legeve Iunia, ordinarium fuit statuere, num- 
quis repeti reus possit, qui hac ipsa lege accusatus fuerit. Idque quum ca- 
pite primo v. V tum fieri posse provisum generatim et universe esset, quum 
praevaricationis causa nomen delatum deve reis exemptum fuerit, superfuit, 
ut hoc capite speciatim definiretur, cui et quo pacto satisfieri antea compro- 
barive debeat, praevaricationem priore iudicio revera factam, causamque a 
corrupto accusatore proditam fuisse. 
Iam igitur satis apparet fere de ea cognitione praevaricationis legem 
loqui, quae ineidit si reus accusatori publico iudieio ideo praescribat, quod 
dicat ‚se eodem crimine ab alio accusatum et absolutum’, accusator vero 
de priore accusatore praevaricato replicare velit. Qua de re postea cautum 
fuit lege Iulia publicorum, ‚ui non prius accusetur quam de prioris accusa- 
toris praevaricatione constiterit’, ut refert Macer L. 3 $ 1 D de praevari- 
catione (47, 15). Alia causa est, si forte accusator a quopiam, ut exar- 
metur accusatio, ideo reus postuletur, quod Jdicat eum in alia causa prae- 
(') Sie perperam operarius, pro parti. 
