anno ab urbe condita 631° vel 632°. 519 
varicari. De qua specie est lege (ut ait Plinius Ep. III. 9: Iulia repetundarum 
nimirum, non publicorum) cautum ‚uf reus ante peragatur, tunc de prae- 
varicatore quaeratur', quia optime ex accusatione ipsa accusatoris fides 
aestimatur. 
Sed aliud iudieium fit de iterata accusatione, aliud de praevaricatione. 
Ac de iterata quidem aceusatione quaerere iubetur is praetor, qui ex 
hac lege quaesiturus sit, cum eis iudicibus qui ei hac lege obvenerint quo 
tempore nomen iterum deferatur. 
Atenim de prioris accusatoris praevaricatione quaestio quidem et ipsa 
datur praetori qui secundi, non qui prioris iudieii tempore fuerit: neque 
enim alterius cuiusquam praetoris quaestio esse potest, quam qui cum eo 
imperio potestateve nunc sit. Enimvero littera de ea re datur eisdem 
iudieibus, qui ei ‚ad eam rem iudicandam’ (') hoc est ad prius iudieium 
iudicandum adfuerint. Neque enim de re se coram gesta arbitri et testes 
his inveniri poterunt oculatiores. Atque id necessario effieitur verbis ‚quei 
vivent eorum maiori parti’. Non quasi sufficeret, ut in signatoribus testa- 
mentorum (L. 6 D test. quemadm. 29, 3, Paul. 3, 6, 1), maiorem partem 
acciri, debet enim nemo non arcessi, maiorque pars intellegitur eorum qui 
fuerint in consilium missi de praevaricatore. Verum fieri potest, ut inter 
prius et posterius iudiecium morte intercepti sint unus et alter. Quo facto 
quemadmodum maiorem partem supra accipi vidimus eorum qui adsint, ita 
ne in hac quidem specie eorum intellegitur, qui debebant adesse si viverent, 
verum eorum qui vivent. Itaque post verbum ‚eorum’, non ante hoc ver- 
bum interpuncto opus est. 
Sane hanc interpretationem adiuyat praevaricationis iudieium quod 
M. Coelius rettulit in illa epistula (ad fam. 8, 8) quam saepe laudavimus. 
C. Claudius Pulcher paulo post, quam Asiam anno u. c. 70 pro praetore 
rexerat, de pecuniis repetundis aM. Servilio Gemino postulatus (?), quam- 
quam corrupto accusatore, damnatus nihilo minus fuerat litesque aestimatae 
erant. Mox defuncto Claudio, filius eius, Appius Claudius minor, patris 
uleiscendi causa, M. Servilium, quem Q. Pilius Celer necessarius Attiei de 
(') ‚Ad eam rem iudicandam’ non ‚iudicatam’. Potest enim ut ante absolutionem factam 
praevaricationis causa de reis nomen exemptum fuerit. 
(2) Pausaniae, Lentuli Spintheris liberti, qui ex capite Quo pecunia pervenisset postula- 
turus Servilium fuerat, Laterensis praetor recepturum sese postulationem negaverat. 
