18 Vahlen: 



I. Penelope an Ulixes. 



Hanc tua Penelope lento tibi mittit, Ulixe: 

 Nil mihi rescribas, at tarnen ipse veni. 

 IL Phyllis an Demophoon. 



Hospita, Demophoon, tua te Rhodopeia Phyllis 

 Ultra promissum tempus abesse querer. 



III. ßriseis an Achilles. 



Quam legis a rapta Briseide littera venit, 

 Vix bene barbarica Graeca notata manu. 



Quascumque aspicies lacrimae fecere lituras, 

 Sed tamen et lacrimae pondera vocis habent. 



IV. Phaedra an Hippolytus. 



Qua nisi tu dederis caritura est ipsa salute, 



Mittit Amazonio Cressa puella viro. 

 Perlege quodcumque est: quid epistula lecta nocebit? 

 Te quoque in hac aliquid quod luvet esse potest. 

 Ebenso unbedenklich und für die Manier des Dichters bezeichnend er- 

 scheinen die folgenden. 



XIII. Laodamia an Protesilaus. 



Mittit, et optat amans quo mittitur ire, salutem 



Haemonis Haemonio Laodamia viro. 

 Aulide te fama est vento retinente morari: 



Ah me cum fugeres, hie ubi ventus erat? 



XIV. Hypermestra an Lynceus. 



Mittit Hypermestra de tot modo fratribus uni 



(Cetera nu^^tarum crimine tm*ba iacet): 

 Clausa domo teneor gravibusque coercita vinclis: 



Est mihi supplicii causa fuisse piam. 

 XVI (15). Paris an Helena. 



Hanc tibi Priamides mitto, Ledaea, salutem, 



Qnae tribui sola te mihi dante potest. 

 Eloquar an flammae non est opus indice notae. 



Et plus quam vellem iam mens extat amor? 

 XVIII (17). Leander an Hero. 



Mittit Abydenus quam mallet ferre salutem, 



