32 V A H h E N : 



Quisqiie loquar tecum certior esse velis: 

 Ei mihi: quid faciam? vereor ne nomine lecto 



Durus et aversa cetera mente legas. 

 I 3 Hanc tibi Naso tuus mittit, Rufine, salutem, 



Qui uiiser est, ulli si suus esse potest. 

 I 5 nie tuos quondam non ultiraus inter amicos, 



Ut sua verba legas, Maxime, Naso rogat. 

 I 7 Littera pro verbis tibi, Messaline, salutem 



Quam legis a saevis attulit usque Getis. 

 Indicat auctorem locus? an nisi nomine lecto 



Haec me Nasonem scribere verba latet? 

 18 A tibi dilecto missam Nasone salutem 



Accipe, pars animae magna, Severe, meae. 



I 10 Naso suo profugus mittit tibi, Flacce, salutem, 



Mittere rem si quis qua caret ipse potest. 



II 2 nie dorn US vestrae primis venerator ab annis 



Pulsus ad Euxiui Naso sinistra freti 

 Mittit ab indomitis hanc, Messaline, salutem. 



Quam solitus praesens est tibi ferre, Getis. 

 Ei mihi, si lecto vultus tibi nomine non est 



Qui fuit et dubites cetera perlegere. 

 Perlege, nee mecum pariter mea verba relega: 



Urbe licet vestra versibus esse meis. 

 II 4 Accipe colloquium gehdo Nasonis ab Histro, 



Attice, iudicio non dubitande meo. 

 II 5 Condita disparibus numeris ego Naso Salano 



Praeposita misi verba salute meo. 

 Quae rata sit cupio, rebusque ut comprobet omen 



Te precor a salvo possit, amice, legi^). 



*) Hier ist mir die Kritik der neuesten Herausgeber unverständlich, von denen 

 der eine (Korn) quae rata sit cupio, res atque ut comprobet omen, Te precor, der andere 

 (Riese) quae rata sit cupio. rebusque ut comprober, omen Te precor edirt, während die 

 Handschriften, die beste, rebusque comprobet omen, die übrigen dies mit dem unentbehr- 

 lichen ut darbieten. Ich construire Quae (salu.s) rata sit cupio et ut ea rebus comprobet 

 omen, precor ut a te salvo legi possit: 'ich beginne meinen Brief mit einem Heilgrufs und 



