34 V A H L E N : 



Qui tibi, quam luallet praesens adferre salutera, 

 Mittit ab hirsutis, Maxime Cotta, Getis. 



III 6 Naso suo, posiiit nomen cui paene, sodali 



Mittit ab Euxinis hoc breve Carmen aquis. 



IV 1 Accipe, Pompei, deductum carmen ab illo 



Debitor est vitae qui tibi, Sexte, suae. 

 IV 2 Quod legis, o vates magnorum maxime regum, 



Venit ab intonsis usque. Severe, Getis. 

 IV 5 Ite, leves elegi, doctas ad consulis aures 



Verbaque honorato ferte legenda viro. 

 IV 6 Quam legis, ex illis tibi venit epistula, Brate, 



Nasonem noUes in quibus esse locis. 

 IV 8 Littera sera quidem, studiis exculte Suilli, 



Huc tua pervenit sed mihi grata tarnen. 

 IV 9 Unde licet, non unde iuvet, Graecine, salutem 



Mittit ab Euxinis hanc tibi Naso vadis. 

 IV 11 Gallio, crimen erit vix excusabile nobis, 



Carmine te nomen non habuisse meo. 

 IV 12 Quo minus in nostris ponaris, amice, libellis 



Nominis efficitur condicione tui. 

 IV 13 mihi non dubios inter memorande sodales 



Quique quod es vere Care vocaris, ave. 

 Unde saluteris, color hie tibi protinus index 



Et structura mei carminis esse potest. 



IV 14 Haec tibi mittuntur, quem sum modo carmine questus 



Non aptum numeris nomen habere meis. 

 Selbst in den Tristien, obwohl die in diesen fünf Büchern enthaltenen Elegien 

 nur zum kleinsten Theile wirkliche Briefe sind oder sein sollen, begegnen 

 wir da, wo eigentliche Briefe beabsichtigt sind, auch wieder den gleicharti- 

 gen Eingangsformen, wie um III 3, das früher schon erwähnt, zu übergehen. 

 III 7 Vade salutatum subito perarata Perillam 



Littera, sermonis fida ministra mei. 



V 7 Quam legis ex illa tibi venit epistula terra, 



Latus ubi aequoreis additur Ister aquis. 



