1 1 1 



40. PHOCA Equestris. 



P. capite , corpore brunneo, fascia flexuosa alba dor- 



sum undique cingente. 



Rubbon-Seal, Penn. syn. quadr. p. 523. n. 38o. fig. p. 5i3. 

 Zool. arct. I. p. i65. n. 78. 

 Lamutis Onaetscha. Coraecis Mutschun. Camtschadalis Schesch- 

 chu. Curilis Kaanen. 

 Rarissime in mari Ochotensi, frequentius circa Curilorum in- 

 sulas habitare dicitur; ubi retibus, inter Phocas ursinas juniores, ca- 

 pi dicitur; raihi tantum ex pelle non integra innotuit, quae tamen 

 indubie peculiaris speciei esse visa est. 



Descr. Magnitudine praecedentes aequasse vel excessisse vi- 

 debatur, pellis enim portio e solo dorso exsecta quatuor fere dodran- 

 tum latitudinem et sex ad septem dodrantum longitudinem habebat. 

 Color totius brunneus, seu fuscus, cum brunnei tinctura, uniformis. 

 Pili breves, laevigati, rigidi ut in Ph. canina. Infula lata alba, ut 

 amiciss. Pennant delineavit, antice angulo versus cervicem coeuns, 

 per latera introrsum arcuata, postice transversa trabe connexa, to- 

 tum dorsi discum includit. — Optandum, ut haec singularis species 

 perfectius innotescat (*). 



(*) Species Phocarum hucusque imperfecte cognitae et aegre distinguendae, 

 in tanto earum numero solertius dignoscentur, si observatores , quibus 

 oblata erunt speciniina, descriptiones ad exemplum Cel. Rermann con- 

 cinnaverint, praesertim quoad dentes, formam capitis , pedum unguium- 

 que structuram et proportionem, et corporis circumscriptionem, velle- 

 risque naturam exactas. Multae enim niinimis characteribus differunt 



et aegre sunt distin^uendae. 



