1 20 



haec genera a feris omnino discrepant, simul affinitate concatenata 

 inter se successive cohaerent. Diceres Naturam per hunc ordinem 

 hiatum nimis magnum inter Hominem et rehquas animalium clas- 

 ses explere voluisse. Quid enim simihus nobis quam Simiae; quam 

 pronus ab his transitus ad Lemures ., qui ab istis solis maxilhs pro- 

 ductis fere differunt; dehinc ad Didelphides. Harum deinde ahquae 

 dentibus affinitatem indicant cum Sorice et Erinaceis, transitumque 

 ad Glirium ordinem. Talpae autem et Vespertilionis genera, structu- 

 ra sua anomala hidentis Naturae quasi offerunt ectypa , quorum prius 

 Cum Sorice arcte cohaeret, posterius per Catum volantem Camelhi 

 Lemuribus affine et mammis quoque pectorahbus simile, ad voh^ti- 

 lia quasi catenam nectit. Hanc seriem discerpere, praesertim cum 

 nullo sufficienti fundamento ullum horum generum feris adsociari 

 queat, esset nec naturalem, nec artificialem methodum sequi. ■ — 



In nostrae quidem Faunae ditione Leniures , Didelphides et 

 Simiae (: nisi Hominem in his regionibus etiam advenam eo tra- 

 has:) omnino exulant; sufficiat haec affinia genera hic obiter indi- 

 casse. Omnia, quae ad hunc ordinem pertinent animaha, dentium, 

 praesertim primorum mira inconstantia ludunt, ut nonsohim genus a 

 genere, sed in eodem quoque genere species una ab ahera valde 

 saepe differat , cujus in Lemurum , Didelphidum , Vespertihonum , So- 

 ricum, Talparum speciebus exempla observantur. In solo Simiarum 

 et Erinaceorum genere constans est dentium character, omnia vero 

 hujus ordinis animaha continuitate seriei dentium, inter caninos et 

 itiolares repleto intervallo, a feris se distinguunt. 



