171 



et mare arcticum frequens est. Deest in Camtscliatca. Versatur in 

 irriguis sylvarum circa paludes, flumina et lacus, quorum ripae plan- 

 tis hydrophilis abundant, e quibus pabulum capit, et in antra etiam 

 interdiu congerit, v. gr. praerosa fragmenta culmorum arundinaceo- 

 rum qui dulcedine illi placent, bulbos Sagittariae, radices equiseti, 

 Sanguisorbae , Claytoniae, aliasque. Carnes minime appetit, nec est 

 liic qui anatum pullos in aqua enecat, sed INI. decumanus. His etiam 

 ad hyemem praeparatis, in antris pinguescit, pinguior vere quam 

 autumno. Cuniculos instruit apertura in ripis plerumque subaquatica, 

 ad aliquot pedes supra aquae superficiem adscendentes, septempeda- 

 les et uhra, tres quatuorve in nidum fornicatum concurrentes, in quo 

 etiam penum colhgit. Praeterea passim sub caespite fodit canales, 

 per intervalla egesta parvis cum.uUs terra , unde hortulanis in Ger- 

 mania invisus, nom^ne Reutmaus. Natat egregie et satis diu sub 

 aqua durat, in nassis vero saepe reperiuntur mortui. Cum pruriunt 

 moschum olent, praesertim foeminae. Caro animalis Jacutis in sum- 

 mis est deliciis, ut ditiores etiam a pauperioribus bubula carne re- 

 climant; plerumque villum igne amburunt et animalcula in lacte 

 coquunt, ne pereat adeps, vere illos maxime venantur, cum inunda- 

 tione fluminum in arbores pelluntur, imo decipulas statuunt ut iis 

 potiantur. Pelles hyemales autem servant et pro vestimentis con- 

 suunt; tenerum enim et molle velhis est admodum electricum. La- 

 borant pediculo peculiari, tardigrado, humano dimidio minore. In 

 dorso utrinque quasi cicatrix, de qua fabula Jacutorum, hos mures 

 ranis pro equis servire, ideoque eo loGO detritum velhis esse. 



Nota. Linnaeus hunc miirem mire multiplicavit, modo Casto- 

 rem, modo Murem amphibium, terrestrem, paludosum appellando. 

 Obtuso capite auriumque brevitate sequenti gencri affmis est. 



