=== 183. 



Mas meridianus, Tallas nov. Sp. Glir. tah. 18 .B. itinerar. 



II. append. p. 702. /z. , " 



Torrid Jerboa, Pennant. syn. p. 297. n. 224. 

 In arenosis versus mare caspium aliquotis , nec usquam alibi 

 observata. Elegantissima species, sed, ni fallor, ad Myoxos aman- 

 danda , inter quos et Dipodas ambigua sola pedum posticorum 

 magnitudine. 



XXII. S C I U R I. 



Ut sunt multi ab auctoribus propositi generici charactcres , ita 

 et is, quo Linnaeus sciuros distinctos esse voluit, ab affmibus ge- 

 neribus eosdem minime distinguere valet. Sunt enim omnibus e 

 murino genere dentes supra cuneati, inferiores subulati, solis Spala- 

 cibus et Arctomye forte exceptis, et is character a dentibus tantum 

 liis et Leporino forte atque Castoris generibus definiendis sufficit. 

 Si verum sine praeconceptis ideis fateamur, Sciurorum character is 

 est solus, quem Graeca appelatio antiquitus expressit, cauda scilicet 

 laxis villis disticha et corpus animalis obumbrans, nec invenietur 

 alius. Etenim, ut jam dixi, Glirium ordo adeo est naturalis ; ut 

 neglecto habitu Genera omnia confluant. 



110. S CIU K\] S Varius. 

 S. auriculis apice barbatis , corpore subtus albo. 



Sciurus vulgaris, Lin. syst. XII. I. p. 36. sp. 1. Schreher, 



mammal. IV. p. 767. tah. 212. 

 Sciurus vulgaris et albus, Brisson. quadr. p. 104. io5.sp. 1.2. 

 . Sciurus varius, Brisson. quadr. p. 106. sp. 4- 

 Ecureuil, Buffon. hist. nat. VII. p. 253. tab. 32, 



