235 



tias et quotidlanum fere cibum praebet. Haec precedentibus semper 

 grandior, in utroque sexu saepius cornuLa, interdum mullicornis; 

 coccyge brevi loco caudae, sed massa adiposa maxima, subtus nuda, 

 dxdyma stipato; pilo magis, quam lana vestita; rostro valde simo, 

 saepe maculoso , pendulis auribus. Cornua arietibus saepe terna, 

 quaterna, quina, rarius sex, septem vel octo, lunata, circa caput 

 divergentia. Statura apud Calmuccos majuscula, major apud Kirgiso- 

 tataros, apud Mongolos maxima, Asello non inferior. Salsugine 

 praesertim et salinis, amarisque pascuis delectantur; a mitibus her- 

 bis et succulentis pascuis cito macrescunt, et prioribus varietatibus 

 commissae degeneres producunt, uropygio adiposo carentes et mino- 

 res. Hanc varietatem Argalidi praesertim ortum debere, vix dubito. 



4- Brachyurae, boreales, in Rossia vulgares, plerumque excor- 

 nes, minusculae, lana rudi, cauda a natlvitate breviuscula, pauco- 

 rum articulorum, sine adipe. A cLmate et pascuis minus gratis de- 

 minuta, ni fallor, misella vartetas. 



Nota. Nuper etlam hispanica progenies, et hungarica ex his- 

 panica orta, et streps'ceros varietas Thraiae et Pannoniae inquili- 

 na, apud nos introductae. Inter coerulescentes, varietatis y. nascun- 

 tur saepe agni nigri, vel capite nigro variegato; Hi solent mactari, 

 ne gregem contaminent. Excluduntur etiam agni qui facie alba 

 nascuntur, utpote debiles et propagandae purae stirpi inutiles. Agni 

 pukherrime coerulescente cani , subtus plerumque fusco sunt colore. 

 Velleris in omnibus lana duriuscula elastica, in elegantes circinnos 

 cr spata, velut calamistro composita. Pelles praesertim in Poloniam 

 devehuntur et saepe quinis Rublonibus singulae vaeneunt. Dicitur 

 haec varietas in natali solo a pabuli natura praesertim orta. Certe 

 in aliis Chersonesi locis degenerat. Abundat autem praecipue, ubi 

 pascua ejus, species Centaureae (Mynanthemam dixij ramosissima. 



