262 - 



ignaris equis depasta, inlra paucas lioras strangulatos enecat. Hinc 

 forte mortes equoruni ad rivum Gorkaja, inter Cumam et Terecum 

 in mare caspium defluentem, quas variis causis et herbis hucusque 

 tribuebant observatores. Equi in Tauricam chersonesum ex aliis lo- 

 cis adducti hoc veneno saepius decipiuntur, et in enecatorum fauci- 

 bus adhuc ha^rentem herbam inveni. 



13 7. EaUUS Hcmionus. TAB. XXV. 



E. cauda apice setosa, corpore lutescente, loro dorsali fusco. 

 Mukis dauricus foecundus, Messerschm. MS. 

 Equus Hemionus, Fall. Nov. Com. Petrop, XIX. pag. 894. 

 tah. 7. IVeue Nord. Beytr. 11. pag. 1. tab. 1. itm. III. 

 pag. 217. Gmelin. syst. lin. I. pag. 210. sp. 5. 

 Dshiktetei, Penn. hist. quadr. I. p. 4- n. 2, 

 Persis in Dauuria Stepnyi Kon (campestris equus). Mongolis 

 Dshiggetei (auritus). 1 angutis Ksching. Sinensibus Yo - to - the 

 (Muhis). Lidis Kytsch - aerae. 

 Animal Equifero fere pulcrius, inauditae velocitatis et ferita- 

 tis, frequens in planitie alpina deserta, sub nomine Gobi, a fmibus 

 Dauuriae nostrae usque ad Indos, inter juga montium altissima orien- 

 talis Asiae, vaga, gregibus saepe numerosis migrans, acstate et pe- 

 nuria pabuli ad deserta in finibus Sibiriae, Arguiium fl. et lacum 

 Dalai circum jacentia accedens, hucusque indomita, licet aliquoties 

 pulli capti et educati fuerunt. An unquam citra Imaum et altaicum 

 Jugum occidentem versus excurrat, et an sit Hemionus Arislotelis et 

 Fhnii, in suspenso relinquo. Descriptionem et historiam exactas 

 dedi in IScvis Commentariis Pelropohtanis liic ideo non repetendas. 

 Sola icon sit pro ornamento. 



