== 265 



suluisset? Descriptionem accuratam Onagri vid. in locis a me cita-' 

 tis ; Icones autem hic repetere visum est coloribus illustratas. 



yS. Muli atque Hinni apud nos produci haud solent , et Judaei 

 atque Tatari lege mosaica prohibitum putant hybrida elicere ani- 

 mali. Sinenses mercatores adducunt sccum Hinnos, magnitudine in- 

 ter parvos equos et asinum domesticum media, cursu celerrimos, 

 cauda equina, auribus mediocribus, variorum colorum. — Mulos ex 

 equa posse generari jam Plinins e Graecorum monumentis prodidit 

 et hinnum appellari quod ex ea copula nascitur (hist. nat. lih. VIII. c. 6g.) 

 nunc et mulos ex equa, et equum asinumque e mula foecundos esse 

 confirmata res est, et proles forma ad potiorem parentem redit. 



XXX. S U L S. 



Suilli generis unica tantum species per omnem Europam et 

 Asiam borealiorem spontanea est, Europaeis praecipue domestica 

 facta, quandoquidem asiaticae gentes pleraeque, tam Mahometani, 

 quam idololatrae, praeter Mongolicam gentem et Sinas, ab esu car- 

 nis suillae abstinent. Pro diversa autem specie ponendam esse puto 

 Suem indicuniy apud nos minus adhuc vulgai-em, a Sinis in Sibiriam, 

 et nunc etiam ex Anglia in occidentales Rossiae regiones introduc- 

 tam, quae tota forma a vulgari specie satis differt, quamvis cum 

 illa facile generet. 



139. SUS europaeus. 



S. dorso setis cristato, cauda retorta setosa. 



Sus vulgaris auctorum, Gesner. quadr. p. 982. Raj. qttadr. 



pag. 90.. 

 Sus Scrofa, Lin. syst. XII. I. p. 102. sp. 1. exclusa variet y. 



H 



