seritur ductus bilarius, e substantia hepatis prodeuns. Ductus hepa- 

 ticus cystidem longitadinaliter legit, et non communicans distinctus 

 inseritur duodeno, semipolllcari spatio supra cysticum. Coeca ex- 

 tremo ampliata, longitudine 3". 9". Tardius praecedente prurit. 



9. S T R Y X Aliico. 

 S. inauris cinerea, rostro flavescente, iridibus atris , remigibus 

 tribus serratis. 



Noctua major, Frisch, aiy. tab. 94. 95. 96. 

 Ulula, Bnsson. ornith. I. p. 5oj. sp. 3. 

 Noctua fu:-ca, Zool. britan. tab. B 1. 



Stryx AInco, Lin. syst. XII. p. i3t. ^p. 7. (rum synonymis). 

 La Hulotte, Buffon. orniih. I. pag. 358. Daubenton. icon. 

 col. n. 44 1' 

 Rossis vulgo Sorca^ cum prioribus. Lettonibus Fuhze ; Esthoni- 



bus Surispeakul. 

 In Rossia multo minus frequens , quam in relicjua Europa, mi- 

 hi praesertim in australioribus , at nunquam in Sibiria observata. 



Nota. Rossica semper gryseo-cinerascente est colore, quem 

 icon Fennanti expnmit. In Germania vero, praesertim patria mea 

 Marchia Electorali , satis frequens est Farietas tota pukherrime rufo- 

 fulva, lituris undulisque ordinariis, quam nemo auctorum rite obser- 

 vavit. Hanc puto vohiisse Linnaeum Faun. su. II. n.jd). ubi ,,Stry- 

 „gem capite laevi corpore luteo" appelh^t. Eandem indicavit pro 

 diStincta specie Kramer elench. austr. pag. 3p.5. et ni fallor Scopoli 

 Ann. I. p. i>2. n. i6. Eandem vero Brissonius et ipse Linnaeus 

 (Syst. nat. pag. i33.) ut et Latham (syn. pag. i34.) confuderunt cum 

 Stryge albida, quae ex synonymis Linnaeo est S. flammea, Brissonii 

 Aluco (ornilh. I. pag. 5o3. sp. 2.), optime delineata in Zool. britan. 

 tab. B. et apud Bufj onium ornith. I. p. 366. tab. 26. D'Aubento- 



41 



