Tinnunculus fuliginosus, sub alis albidus Mus. Petrov. pao-. 



356. n. 14. 

 Tinnunculus ful ginosus, sub ala varius, arachnologus, Mea- 



serschmid. Mus. Petrop. p. 35j. n. i5. 

 Falco vesperunus Lin syst. I. p. 129. sp. 23. Latham. syn. 



I. p. 102. n. 88. 

 Variete de Hobreau D^aubent. icon. col. n. 431. 

 Rossice Kohetz et Koptschik. Baschkiris Koegar. Tungusis 

 Gdktschan. 

 Nomina barbara pleraque cum Subbuteone communia. 

 In apricis, campestrlbus , aquarum vicinis Rossiae, magisque 

 Sibiriae minus frequens Subbuteone, attamen haud raro occurrit, et 

 convenit cum illo venatu vespertmo. Specie tamen ab eadem di- 

 stinctissimus. Frequentissimus in Parva Rossia, et observante Mes- 

 serschmidio ad Udam fluv. in campestribus , ubi migrationis tem- 

 pore araneas maxime legebat. Mores Subbuteonis. Nidos Picarum 

 et Monedularum lubenter occupat, et ova parit bina, rubiginosa, 

 atomis et guttis obscurioribus conspersa, simillima ovis Subbuteonis. 

 Aquas hirundines saepe volatu lambit, insecta aquatica legens, et 

 liirundinibus saepe fatalis. 



Descr. Magnitudo fere Tinnunculi. Rostrum coerulescenti- 

 nigrum, basi luteum. Cera et Anguli oris fulva. Palpebrae flavissi- 

 mae, margine fulvae. Irides nigrae. Lingua apice incisa. Corpus 

 supra fuscum, subtus, praesertim pectore, e fusco canescens. Femo- 

 raha saturate testaceo - rufa. Alae caudam excedentes, subtus basi 

 n'grae. Pedes saturatissime flavi ; digiti verrucis haemisphaericis, 

 extimi extrorsum versatiles. Ungues albicantes. Pondus vulgo un- 

 ciarum circiter quinque vel sex; maribus semuncia minus. Mensura 

 ad urop. 5". c)" , caudae 4". 9'". Uhiae alaruin 9". expansarumi 



