354 == 



IV. A C C I P I T R E S. 



Ultimos inter Praepetes sive Rapaces constituo Accipitres, ma- 

 ximam partem ignavum genus, si solura forte Asturem exceperis. 

 Species ejus satis numerosae conveniunt: rostro debiliore. ^ rprtr» 

 uncinato, cera convexa inrmstato. -- <!"" ""'^s ovatae; hiigua m- 

 too'-"/ ^^^ii-tiii, digitis non divaricandis, ut falconibus. Pleraeque ma- 

 crourae , brachypterae , comparatione cum falconibus ; paucissimae 

 animosae, ad pugnam audaces et in arte falconaria memorandi. Ab 

 Aquilis, quibus aliquae adnumeratae fuerunt, primo obtutu distin- 

 guuntur plumis circa caput et collum non acuminatis et elongatis, sed 

 ut in avium vulgo rotundatis. 



27. ACCIPITER hxpoleucus. 

 A. cera pedibusque flavis, corpore fusco subtus albo, plumis 

 cervicalibus penicilliferis. 



Pygargi secundum genus, Aldrov. orn. I. p. 208. 

 a^vis S. Martini, Bellon. av. p. io3. icon. p. 104. 

 Aquila Pygargus, Brissoji. orn, I. p. 443. sp. 11. 

 Jean-le-blanc, Buffon. ornith. L p. 124. tab. 4. D'aubent, 



icon. n. 41 3 Latham. syn. L p. 3g. 

 Accipiter ferox Gmelin. Nov. Com. Petrop. XV. pag' ^i^» 

 tab. 10. Latham. syn. L p. 33. n. 7. 

 In Rossia australi, circa Tanain et Volgam inferiorem, per re« 

 giones campestres non infrequens, frcquentissimus (Gmelino teste) 

 circa Astrachaniam hyeme, ubi gallinis, acque ac in Gallia infestus. 

 Ad orientem Uralensis jugi nunquam observatus fuit; attamen in 

 australibus Tatariae magnae forte non deest. 



Descr. Maximus Accipitrum, Aquilae Clangae fere aequalis, 

 sed habitus ab Aquilis alienus et plumae cervicis multo minus acu- 



