== 373 



Vultur barbatus, Edwards. av. pag. tah. loG. Lin. syst. I. 



pag. 123. sp. 6. Brisson. ornith. supplem. pag. 26. n. i3. 



Latham. syn. I. pag, 11. n. 6. 



/3. Vultur aureus Gesner. av. p. 783. tab. 781. Aldrov. ornith. I. 



pag. 277. tab. 276. Coxe it. helvet. (ed. noviss.) icon capitis. 



Gmelin. jun. itiner. IIL tab. 38. Brisson. ornith. I. pag. 458. 



sp. 5. Latham. syn. I. pag. 18. n. i3. 



Avoltojo barbato, Cetti Uccelli di Tardegna pag. 16. seq. 



cum icone. 



Aquila maxima, Gm^lin. jun. itin. III. p. 864. tab. 38. 



Vultur fulvus, Hablizel ap. Gmelin. jun. itin. IV. p. 179. 



Rossice generico nomine Sihp. Mongolis Jelloo ; Tungusis Tass. 



Tangutis Gooh. 



In summis alpibus Dauuriae , inter Tschikoi et Onon fluviorum 



fontes, item inter Lenam et Amur fluv. rariusque circa Sajanense ju- 



gum habitat. Nidum struit in excelsissimis rupibus, planum, quadri- 



pedali diametro, e ramis laryceis contextum, villis ovinis, piloque 



capreolorum, equinis setis et plumis vulturino stercore caeraentatis 



calyculatum. Ova alba. Est in suo genere generosa avis, quae non 



solis cadaveribus inhiat, sed venatione vivit ita ut Antelopes adoria- 



tur, et Ammones visa est e rupibus dejicere ut lapsu occisorum ca- 



daveribus potiretur. Desertissimarum regionum amans est, et inter 



omnes Europae rapaces volucres maxima; venatu difficilhma ob al- 



tissimum volatum et inaccessas rupes in quibus vivere amat. Tales rupes 



ad Ononem ab harum avium frequentia Jellontui a Buraetis appella- 



tae. Ircutiae vivum nactus sum specimen, jam per quindecim an- 



nos in cavea enutritum, pulcherrimum, quod pro sequenti descriptio- 



ne serviit. Fox erat illi exilis, Aquilae yf.bicillae aemula, quam et 



gravitate corporis et inertia aemulatur. Calor sanguinis in vivo ex- 



