' 40? 



rum aemiili, et Hirundines cauda aciculata singulares, et Milvi for- 

 cipata cauda, et Pelecani cauda rigida (hi etiam majori jure ab Ono- 

 crotalis distinguendi) , et Anas mersa nostra, et macrourae species 

 Psittacorum, Alcedinum , Trochilorum, Emberizae, Fringillae, caet. 

 genere forent distinguendae, quorum par est ratio. Pici per onmia 

 Faunae nostrae climata iidem et nusquam desunt, ubi suppetunt syl- 

 vae, neque demigrant hyeme. 



61. P I C U S martius. 

 P. ater, pileo coccineo, Lin. syst. I. p. 173. sp. 1. 



Picus niger maximus auctorum, Willughh. ornith. pcig. r>2. 



tah. 21. Raj. syn. av. p. 4-2, ^^lhiu. av. II. tah. 27. Frisdu 



av. tah. 34. Brisson. ornith. IV. p. 21. Buffon. ornith. JII. 



p. /\.i. tab. 2. LutJiam. syn. II. p. 552. n. 1. 



Rossice Shelna, vel ex pronunciatione Sholna. Tataris et Basch- 



kiris Kara - Tumurtka (niger Picus) ; Verchotomiensibus Pen- 



kara - tass ; Jacutis Kyrr - gyl. Mongolis Kara - tscJdntechoh 



Morduanis ScJiekschi; Esthonis Kaetrik, Pukorristaja. Vogulis 



ad Sosvam Karkaltii, ad Obum fl. Yrhyrb -charch vel Korkoi; 



Votiacis Kyr ; Ostiacis Kyrrim. Coibalo - Samojedis Berriki 



Caragassis Toopson. Tungusis Kyracta; Lamutis Kiriit. Japo- 



nice Kera - Zusugi. 



In sylvis , maxime pineis , totius Rossiae et Sibiriae usque ad 



Ochotensem maris orientalis sinum solitarius, nec frequens; in Cam- 



tschatca deest. Tanta vi tundit arbores, ut saepe vertiginosus deci- 



dat, quod et in aliis Picis observatum est. Pessimus et frequentissi- 



mus, in uralensi jugo Baschkiris et Votiacis, apum cukoribus habi- 



tato, sylvestrium apiariomm inimicus ; ipsmn enim truncorum exca- 



vatorum lignum pertundit et Apes destruit. Venatorem vix ad 8a 



passus admittit. Pro nido truncos putridos canali desceadente pro- 



