420 ■ 



tito excutiunt lavando. Tunc circa armenta versantur, quos ricinis 

 et oestrorum larvis liberant; frumenti quoque grana in agris copiose 

 legunt. Comeduntur tunc, ut autumno , a multis; mihi vero caro 

 saporis amaricantis, subnauseosi visa est. • 



Nota. Intestini longitudo i5". coeca 'diio 2"'. distantia 9'". ab 

 ano. Cyatis fellea nulla. Pondus unciarum 2 ad 3. Varietas in 

 Ucrania datur paene tota nigra, punctis albis exsoletis. Sed de Stur- 

 no albo apud nos nunquam audivi, inter tot quot annis advolan- 

 tes myriades. 



71. STURNUS roseus. 

 S. incarnatus, capite alis caudaque nigris, occipite cristato. 

 Seleucides aves Plin. hist nat. X. cap. 27. 

 Merula rosea, u^drovand. ornith. II. p. 626. Willughh. orn. 

 p. 143. Raj. syn. av. p. 67. Edwards. av. I. tab. 20. pul- 

 chre. Brisson. orn. II. p. 260. 

 Turdus roseus, Klein. prodr. av. p. i34. I-in. syst. I. p. 294. 

 sp. i5. Gmelin. Nov. Com. Petrop. XV. p. 478 tah. 22. 

 fig. 1. pessima. Latham. syn. II. p. 5o. n. 52. 

 Turdus Seleucis, Forskdl. anim. Arah. p. 5. n. 16. (Junior 



avis, plumas mutans). 

 Sturnus ro&eus, Pall. itin. II. pag. 491* Scopol. an. I. pag, 



i3o. n. 191. 

 Le Merle couleur de rose, Buffon. orn. III. p. 348. tab. aa. 

 D'Auhenton. icon. col. n. 25 1. 

 Rossice Kamennoi Skworetz (Sturnus rupestris)'. 

 In montibus cretaceis circa Tanain inferiorem, maxime vero 

 circa Irtin fluv. in montosis, rupestribus, apricis, ab excubiis Semi- 

 )arensibus (Septemriparum), usque ad altiora et sylvosa montium al- 

 taicorvmi, et per universam Songariam desertam, copiosissima avis. 



