=== 423 



Gracula sturnina, Pall. itin. III. append. p. 6qS. n. i\. Gme- 



lin. syst. I. p. Sgg. sp. lo. 

 Sturnus dauuricus Pall. act. holmiens. 1778. p. 197. tah. 7. 

 optima. 

 In rupestribus apricis Dauuriae, inter Ononem et Argunum fl. 

 frequens, alibi nunquam visa, nec a quoquam ante me observata. 

 In fissuris rupium nidulatur. Ova pulcre aeruginose viridia. Volant 

 plures simul et venantur apes, aliaque insecta. Vere, quum e Chi- 

 na adventant , allia germinantia et adhuc tenera carpunt , inde- 

 que foetent. 



Descr. Admodum speciosa avis , magnitudine Ampelidis; 

 brachyura. Corpus cano - cinereum , plumis strictis. Macula verti- 

 cis, dorsumque inter alas et tectrices caudae pulcherrime violaceo- 

 atra. Alae caudaque aequalis cum viridi nitore. Striga gemina per 

 alas alba. Femina paulo magis decolor, sordide cinerea, dorso fus- 

 co , alis caudaque sine splendore nigris. Pondus unciae cum tribus 

 quartis pariibus, plerumque paulo majus. Cum Sturnis etiam pluma- 

 rum natura et sinu rostri convenit , quanquam hoc brevius et 

 convexius. 



Nota. Habitu et distributione colorum proxime ad nostram 

 avem accedere videtur: Oenanthe (sic dicta) magna Philippinarura 

 {Troquet des Philippines) WAubentoni icon. col. tab. i85. An eous- 

 que per Asiam orientalem excurrit species? etiam ejusdem le Kink 

 de la chine u. 617. nostro convenit. 



73. S T U R N U S Cinclus. TAB. XVIII. 

 S. fusco-niger, collo subtus discolore (albo). 



Rlerula aquatica antiquiorum , Willughb. ornith. pag. 1 04. 

 tab. 24. Raj. syn. av. p, 66. n, 7. Albin. av. 11. tab. 3g. 



